0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
238
Okunma
Aşık Turhal der ki, boran kış geldi,
Titrek bir nefesi bağrıma saldı.
Gönlümün ateşi sanki buz oldu,
Yâr, ben bu ayrılık yüzünden üşüyorum.
Hava soğuk değil, içimde ayaz,
Ne zaman tükendi bende bu niyaz?
Gönül tarlasında kalmadı bir saz,
Sessizliğin dilsiz derdinden üşüyorum.
Gözlerim yollarda, kalbimde figan,
Sarmadan titriyor buz tutmuş her yan.
Sanki bir kuyunun dibinde zindan,
Sensizliğin kara yelinden üşüyorum.
Elden ne gelir ki, kaderdir bu hal,
Yürekte bir sızı, dudağımda lâl.
Ne bir yorgan örter, ne ısıtır şal,
Hasretinin çetin elinden üşüyorum.
Ah Turhal’ım, derdin dindirmez ney’ler,
Bu acı ayrılık beni perişan eyler.
Tükendi umutlar, kırıldı yaylar,
Dostum, ben bu gurbet ilinden üşüyorum.
Hüseyin TURHAL
5.0
100% (1)
