Çık gel artık bekleme bul beni diyorsun da,
Kaç zaman görmediğim yüzünü unuttum ben.
Yine sevda yurduna sal beni diyorsun da,
Sevda ne idi sahi? Özünü unuttum ben.

Hâlâ aynı bakar mı gözlerime gözlerin?
Daha kaç asır sürer yüreğimden gizlerin?
Çıkıp gelsem ansızın hangi yanda izlerin?
Yürüdüğün yolların tozunu unuttum ben.

Değişti mi inatçı ruhunun geçmez huyu?
Değişti mi sahiden düştüğüm dipsiz kuyu?
Mevsimler hep kış oldu kar yağıyor yıl boyu,
Baharını, yazını, güzünü unuttum ben.

Bilsen neler yazıldı kaş üstünde alında.
Yaprağı gazel oldu şu ömrümün dalında.
Artık mecalim de yok yürümeye yolunda,
Yokuşunu geçtim de düzünü unuttum ben.

Tahire gıpta ettim Zühre saydım ben seni.
İçinde kaybolduğum sahra saydım ben seni.
Gülleri kıskandıran çehre saydım ben seni.
Lakin gülistanının izini unuttum ben.

Mesut’um işte böyle sırra kadem her hâlin.
Sürüklüyor ruhumu ruhuna gönül selin.
Uzansa da çok uzak ellerden bana elin,
Vuslat neydi tadını, tuzunu unuttum ben.

Mesut ALTUNKAYNAK