--- DOĞU TÜRKİSTAN ---
En şerefli varlık olarak yaratılmadı mı cihana insan,
En aşağılık mahlukat olupta neden zulüm yapıyordu,
Acımasızca yapılan vahşetin izahına yetermiydi lisan,
Garip bırakılan DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Bizde sizinle değilmiydik aynı dinden aynı kandan,
Her şeye esip gürlürken buna sessiz kalır mı vicdan,
Yokluk ve sefalet içinde çarmıklarda ölüyordu insan,
Mahsun bırakılan DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Ben insanım insan derken gördüğümden utandım,
Made in Chan yazan ucuzluk mallarına aldandım,
Gecenin sabahın da vahşetin rüyasından uyandım,
Yalnız bırakılan DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Zorla girilen evlerde kadınlarda kalmadı ar ve namus,
Kimisi çarmıklar da ölüyor kimisi zindanlar mahpus,
Akıl duruyor vicdansızlığa sanki rüyada görülen kabus,
Kör bakılan dünya da DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Sokaklara atılmışlar çoluk, çocuk, genç ve yaşlı kadın,
İnanıyorum ki Allah’a küffarın yok oluşu çoktandır yakın,
Çile dediğini nimetten say dönde cihanı aleme bir bakın,
İnsanlık kaybolduğunda DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Yeniden gelmeli dünyaya Halid bin velid, Hz Hamza’lar,
Yedi kıtaya korku salan Hz.Fatihler, Sultan Süleymanlar,
Ümmetin kurtuluşu için Alparslanlar, Yavuzlar, Ertuğrullar,
Ümmet gaflete düşeli DOĞU TÜRKİSTAN KAN ağlıyordu.

Adem ULAŞ
Taşova / Yonnus