3
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
694
Okunma
ANAM
“Anne” demem ben arkadaş.
Dudaklarım öpüşmezse,
anne sözü yavan kalır.
Demem o ki,
anne sözü sıradandır.
Oysa benim anam,
anadır ana.
Anam;
ne sıradan bir sıfat,
ne de sıradan bir sözcüktür.
Anam; Rahman’dır,
anam; Rahim’dir.
Anam; doğuran,
beleyip büyüten,
uykusuz kalandır.
Anam; cennet kokusunu teninde barındırandır.
Anam; sarıp sarmalayan,
öpüp koklayandır.
Anam; evladının parmağı sızlasa,
yüreği kanayandır.
Anam; ezelden ebede davamdır.
Anam; tümden gelim,
tüme varımdır.
Anam; bayramdan bayrama değil,
365 gün anamdır.
Anam; benim anamdır.
Ana dediğimde;
dudaklarım öpüşür benim;
sarıp sarmalar.
Soluğum içimde saklı kalır.
“Anne” demem ben arkadaş.
Bilesin ki, “anne” sözü,
"anamda" çok yavan kalır.
Mekanı cennet “Anam”,
fiilen olmasa bile,
ruhu yanımda olandır.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (8)
Cevap Yaz