Diyorlar ki; sabret, bunlarda geçer,
Ağaran saçları yolduktan sonra.
Ha paslı bir bıçak, ha gümüş hançer,
Ne fark eder, canım aldıktan sonra.

Bülbül figan edip, gülüne küstü.
İçime şimdiden bir şüphe düştü.
Belki de gelirsin bir akşamüstü.
Gönlümü figana saldıktan sonra.

Kalbi katı olan, insaf mı eder?
Yollar nerden gelip, nereye gider?
Ummadığın bir an hasretlik biter.
Ardında bir enkaz kaldıktan sonra.

Vurgun yemişim de, tutmuyor yanım,
Kesseler damarım, akmaz ki kanım.
Öyle kızgınım ki, burnumda canım.
Hayalimi bir, bir çaldıktan sonra.

Öldürdüğün aşka sala okuyup,
Uzaklaşıp gittin, Şeytan’a uyup,
Geleceksin belki merhamet duyup,
Derin bir uykuya daldıktan sonra.

Öyle uzak durma, birazcık yaklaş.
İşte gidiyorum, artık vedalaş.
Sakın dökmeyesin iki damla yaş,
Cenaze namazım kıldıktan sonra.

Sanma dava bitti, öteye gitmez.
Mizan kurulmadan bu hesap bitmez.
Kabrime de gelme, artık fark etmez.
Bu can, Mevlasını bulduktan sonra.

Sabri Koca