10
Yorum
26
Beğeni
5,0
Puan
2330
Okunma

Kızgın yaşam beni soldurdu annem
Ölümsüz günlerin kıyısın da kaldım
Her doğrunun yalanında boğuluyorum
Göğsüme toprağın kokusu değiyor annem
Karanlığın koynunda ben sen yoksun annem
Mutluluğa bakan pencerem kapandı birden
Umudun ışıkları bir, bir kayboldu benden
Kırgınım gidişimin geç kalmışlığına annem
Tarumar hayâlardan kalan ezber duygularım
Sessiz bir an içinde kuyuya düştü diğer yarım anne
Değerinden düşen sözler topallayan öbür yanım
Küf kokan suskunluğa yalnızlığım gömüldü anne
Berşah-Nurhan Doğrul
21 Ocak 2018.
5.0
100% (18)