serap hoca
524 şiiri kayıtlı

Dostluk mu Dedin, Boş Ver

serap hoca
  0,0 / 0 kişi ·0 beğenme · 7 yorum · 1162 okunma

Dostluk mu Dedin, Boş Ver


-Gidiyor sevgiler kendilerini öldürerek-





Eğer dostum dediysen

Zamanın bir anında bana,

Yüreğinin bir yerinde

Bir nebzelik hatırım kalmışsa

Hisset sevgimi ve

Unutma

Vefadır ayakta tutan dostluğu.

Bil ki

Vefasızlık yakışmadı sana...

Hançerin teğet çizer sandın belki

Ama hedefi vurdun bilmeden.

Şimdi savrul bakalım

Ya da kavrul,

Gönlünce at koştur...

Bak süzülerek iniyor

Gökyüzünden bir kuşun ak tüyü;

Yanağına,

Başka bir dostun

Islak yanağına!

Katledip duygularımı,

Yazık ettin...



Serap Özaltun

Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Dostluk mu Dedin, Boş Ver şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Dostluk mu Dedin, Boş Ver şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
berşah
21 Nisan 2008 Pazartesi 17:06:14
yüreğine sağlık kalemine bereket hocam kutluyorum dostluk adına sevgimle / saygılar
RABATLI
21 Nisan 2008 Pazartesi 10:05:15
Gönlünce at koştur...

Bak süzülerek iniyor

Gökyüzünden bir kuşun ak tüyü;

Yanağına,

Başka bir dostun

Islak yanağına!

Katledip duygularımı,

Yazık ettin...

KUTLARIM DİZELERİNİZİ.RABATLI
şev
21 Nisan 2008 Pazartesi 08:35:34
Dost :Genç adamın biri, Dermiş babasına her gün'Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi'
Baba, itiraz eder, Olmaz öyle çok dost, Hakikisi belki bir, belki iki, Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...
Devam eder durur konuşma... Aralarında baslar bir tartışma, Karar verirler bir sınava, Dostun hakikisini anlamaya... Bir aksam bir koyun keserler Ve koyarlar çuvala. Baba der ki oğluna, 'Hadi al bu çuvalı, simdi götür dostuna'. Çuvaldan kanlar damlamakta, Sanki öldürmüşler de bir adamı, Koymuşlar çuvala, Dıştan böyle sanılmakta. Delikanlı sırtlar çuvalı, Gider en iyi bildiği dostuna, çalar kapıyı. O dost, bakar ki bir çuvala hem de kanlı, Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına, Almaz içeri arkadaşını, Böylece tek tek dolaşır delikanlı, Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını. Ne çare, hepsinde de sonuç aynı
Evlat geriye döner. Ama içten yıkılır... Babasına dönerek; hakliymişsin baba ' der. Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana. Baba 'hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim. Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona. Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar. Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar..
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir. O dost, delikanlıyı alır hemen içeri. Geçerler arka bahçeye. Bir çukur kazarlar birlikte, Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye, Üzerine de serpiştirirler toprak. Belli olmasın diye dikerler sarımsak. Genç adam gelir babasına; 'Baba, iste dost buymuş' diye konusunca, Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha. Sen yarin git O'na, çıkart bir kavga, Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona, İşte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi. Sonra gel olanları anlat bana...'
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini, Maksadı anlamaktır dostun hakikisini, Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı! Der ki tokadı yiyen DOST; 'Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını böyle iki tokada
Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile Seni Sevmeli... Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile Sana Sarılmalı... Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile Sana Dayanmalı... Dost dediğin; Fanatik olmalı; Bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli. Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli, Ve ağladığında, seninle ağlamalı...

Ama hepsinden daha çok; Dost matematiksel olmalı; Sevinci çarpmalı... Üzüntüyü bölmeli... Geçmişi çıkarmalı... Yarini toplamalı...

Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı... Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı... İşi bitince seni bir tarafa atmamalı...

MEVLANA

Şiiri okuyunca bir dostumun gönderdiği bu hikayeyi paylaşmak istedim bulunması en zor şey hakki dost hayata TEBRİKLER ...


black
21 Nisan 2008 Pazartesi 03:53:18
vefadır ayakta tutan dostluğu...
saygılar efendim...
güzel bir şiir okudum sayfanızdan...
Dervisoglu
21 Nisan 2008 Pazartesi 03:04:27
Vefa denen şey nedir dost ile can olmak mı
Yoksa dünü unutup hatasını bulmak mı
Dostum dediğin ile gerekirse solmak mı
Gerçek vefa ne ise bilen varsa söylesin

DEDİM İŞTE HOCAM.ÜZMEYİN GÜZEL YÜREĞİNİZİ.VEFAYI İSTANBULDA BİR SEMT GİBİ ALGILAYAN HEP OLDU HEP OLACAK.SAYGILAR YÜREĞİNİZE.
Esel Arslan
21 Nisan 2008 Pazartesi 02:40:52

Güzel ve anlamlı dizeler için teşekkürler hocam, saygılarımla.
ezop
21 Nisan 2008 Pazartesi 01:56:39
tüm dostlukların ebedi olması dileğiyle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.