Cânâna gül diye vermektir şiir
İrem bağlarının gülünü bulup
Satır satır onu dermektir şiir

Bir şiir yazın ki ezberi dursun

...

güneş ile denizin
göz kamaştıran büyüleyici kavuşması bile
sensiz bu hayata küskünlüğüme teselli olmuyordu


...

Sözle kelamla aram bozuk yine

yetiyor kafa sallamalar suallere
yediğim ekmek sussun diye kazınmalar

...

Ellerini tutan el yok künyesi boynunda
Koşarken ritim tutar bir gün daha geçmiş gibi
Bir gün gelir mi diye hayal kurar
Kimseye söyleyemediği kimsesizliği
Yine yanına kamp kurmuş öyle durur

...

bir aşkın meczup bir gecesindeyiz,
ben sana uzak, sen bana yakınsın uzaklığından bihaber..
arkası yarınlarn arkası gelmeyen uçurumlarından dönen,
düştüğümü gör senden ,uçurumdan ibaret aşkından.
böyle kalabilir yarası kanamayan sonsuzluğa,

...

Hayatın acımasızlığını acımasızca hissetirdiği , güneşin sıcaklığını kavurucu bir ateşe çevirdiği , karanlığın dört tarafı kapalı bir zindan olup zifir-i karanlığa çevrildiği , gözyaşlarının kan olup yürekleri delik delik deldiği , yaşamın acı-tatlı diyemeyeceğimiz her bir zerresinin umutsuzluk ve ürperti şeklini aldığı bir an. O sesin her duyuluşu...
İnsan, kendini unutuyor değilmi .? Bir anda kendinden geçib bunu ben hiç tatmadımdiyor, başlıyor düşünmeye...O kelimenin her duyuluşu, kulaklarında davul çalınıyor hisine itiyor . Çünkü , o kelime onun için çok değerlidir ki, ulaşamayacağı bir cevherdir , bir Tabu'dur adeta.
O sesi her duyduğunda göz yaşlarını tutamaz , bir hançer saplanır yüreğine , titremekten ne elleri ne ayakları tutar , put gibi donup kalır . Artık duymaz ona söylenen hiç bir kelimeyi . Kalp atışları çoktan kulaklarına vurmuş , kan beynine sıçramıştır . Başı öyle ağarlaşırki sanki mengeneyle sıkıştırıp üzerine tonlarca yük koymuş gibidir . Sadece bir aaaah çeker içten içe . İşte o aaah buz dağını eritir....
Belki de bu aaah bir tatmamazlığın , yaşayamamazlığın , söyleyememezliğin , hasretin , özlemin sesidir .Ve başlar söylenmeye...! Ama, ama bir türlü dili dönmez...Eline bir kalem kağıt alır , hislerni yazmaya başlar ...Gözyaşları, mürekkebi olur.


...

Ah! Bu coğrafya adama şiir yazdırır.
Aklı olmayanın bile aklını çeler.
Ah! Bu coğrafya adama şiir yazdırır.



...

bilmezdim hangi kelimelerde gizlendiğini aşkın
bir de adının olduğunu
nereye kadar sevileceğini
nasıl köz olup
küllerden nasıl doğulacağını

...

( Koyunun Çığlığı )

‘Oğul eve direk, kız ele dayaktır (!)’ diyen gelenekten
Aktöreli kültüre sirke gibi sızan araptöre, yıkıl!!..
Bulut yüze, Osmanlı tokadı gibi inme artık.

...

Yıldızlar sönük gökyüzünde bu gece,
Fırtınalar kopuyor
Gecenin ürperten sessizliğinde,
Düşlerimi sürükleyip götürüyor
Girdapta savrulan yaşamın izleriyle birlikte…

...