Gül kokuna muhtacız kaldık amaçsız
Sen ki kötü söz söylemezsin sen değilsin anlayışsız
Bizler olduk anlayışsız kör nankör anlamsız
Sen her zaman ağır başlıydın
Her zaman apaydın

...

Kutlu doğum haftanla yine seninle buluştuk
Firara ettik dünyadan sana koştuk
Gelişinle güldü cihan
Sana koştuk vaaz geçtik dünyadan nefsimizden
Seni andık her an

...

Sızlar burnumun direği....
Durduramam gözlerimdeki akan seli
Sanırım ki sen gelmişsin sevgili (...)
Ne vakit çaresiz bir güvercin konsa pencereme
Sanırım ki bana selamın gelmiş ..

...

Sadece bende açtığını, yalancı baharlara aldanmadığını düşünürdüm. Lakin gördüm ki sen çoktan hercai ben kardelen olmuşum.
Boşuna kürek çeken kayıkçı misali sonsuz okyanusun içinde boşuna çırpınmaktayım. Şunu unutmuştum ki; denize akışı olmayan bir göl bataklıkta kurumaya mahkûmdur. Ben sadece kurumadım un ufak oldum. Ama her şeye rağmen kırık dökük rüyalar içinde yaramdan çiçekler yapıp sana yollamaya devam ettim. Ama sen perde çektiğin gözlerinin beni görmesini istemedin. Sürekli içindeki zehirli lavları yüzüme püskürttün. Benim sağır ve dilsiz yüreğim bu durum karşısında sadece titredi! Sen beni anlamak yerine en anarşist kelimelerini sıraladın. Artık burnumda tüten sen kokusu yerine nefesinden dökülen kan kokusu alıyorum…

Endemik Kokulu Yârim;
Kaç celsede ihanet ettin bize, kaç celsede sattın düşlerimizi? Sen bana ısınmaya çalışırken ben sana buharlaşıyordum. Farkında değildin hiçbir şeyin. Demire yazdığım şiirlerim, yüreğinde paslandı. Şimdi hangi kerpetenle sökülür bu acılar hangi mutlulukla unutulur bu anılar…

...

Bir kez daha baş başayız seninle - bir kez daha!
Adına yalnızlık denilen şey...


...

...

ay kokuyor gamzelerin
bir mehtap gibi süzülürken üstüme gözlerin…
ben oturup şiirler dokuyorum gül dudaklarına…

gül gülüşün ki, tüm acılarıma iyi gelecek kadar güzel...

...

korkularımla yüzleşiyor özgürlüğümün mavileri
yorgun bir savaşçı gibi soluksuz kalıyor nefesim

...

...

...