...

BEYHUDE GELİP GEÇTİ BAK EN GÜZEL ÖMRÜM
NE GÜN YÜZÜ GÖRDÜ NEDE GÜLDÜ BU YÜZÜM
HER GÜNÜM GAMLI GEÇER HER GÜNÜM AYRI HÜZÜN

SENSİZ YAŞAMAK BANA YA HASRET YA ÖLÜM

...

Bir garip hoyratken ateşe düştü başım.
Ne yazı gördüm, nede baharı yaşadım.
Her günüm dert çile oldu sayende.

Bülbül olup dalına konmak istedim.

...

hazla parlıyordu
herkese her şeye
aldırıyordu
Çünkü hâlâ insandı


...

Bilmiyoruz dostlar, kaç gün evdeyiz
Virüse önlemdir, bizim gardımız
Ailede, kök, dal, saçak, gövdeyiz
Bilmiyoruz dostlar, kaç gün evdeyiz


...

Yüzümüze kapandı
O heybetli camiler.
Fitneliği yapandı
Biz günahkâr faniler.

...

o kadar gürültüsüz sevişiyordun ki yüreğim ruhuna vuruyordu. UYAN! UYAN! UYAN! duymuyordun. kutsal kitaplara göre topraktan yaratılmıştık, senin de yalnızlığını üstlenip öyle gömülmüştüm etine. her kavuşmada ardımdan dua edecek farklı farklı evlatlar veriyordun bana. korkuyorsan gözleri çok büyük, hüzünlüysen tepeden tırnağa yaşlı doğuyorlardı. her kavuşmada kan dökülür gibi dökülüyordu terin koynuma. sürekli dayak yiyordun, sürekli idam ediliyordun bana gelirken geçtiğin her camii avlusunda. belki de sebebi buydu; babaya boyun eğer gibi pes edişlerinin, her fırsatta evden kaçan çocuk gibi beni yalnız bırakışlarının. ben de terk etmek istiyordum ne var ne yoksa! sırtında parmaklarıma değen herhangi bir sivilce olup seninle birlikte kalkıp gitmek! öylece kalıyordum. HAYIR! duvardaki saatin kollarında adeta çırpınıyordum geçmesin zaman diye.

ne zaman kederlenip bir sigara yaksam, tanrının üzerimize örttüğü bir muşambaymışçasına delinirdi gökyüzü. sen sigaranı söndürdüğünde ise ne var ne yoksa ıssızlaşırdı kainatta. radyoda siyah-beyaz şarkılar başlar, kapkara ufukta çocuklarım kaybolur ve kaybetme korkumun zifiri odasında yalnız gözlerinin rengi kalırdı tanıdık. kovulduğum cennete geri dönerdim.


...

Şehitler günüdür her bir günümüz..
Şehitliğe döndü artık gönlümüz...
Şehitler yüzünden hürüz,özgürüz.
Şehitler vatanın gerçek sahibi.

...

Rüzgar adın olmuştu senin
Ellerin pencerelere dokunuyordu
Bin iltifat içinde sel olup sokaklar akıyordu
Gözlerin değiyordu duvarlarıma
Ağlar atlıyordu limanlardan

...

 


Ben her gün aynı işi yaparım 
Maceralara yer yok benim hayatımda 

...