Gülen yüzde, çatık kaşlar,
Sende başlar, bende biter.
Dış barışlar, iç savaşlar,
Bende başlar, sende biter.


...

Bak güneş pencerede dansa kalkmış!
Giyinmiş gökyüzü mavi fistanı,
Çiçekler saksıda kahkaha atmış.

Dert dediğin nedir? Bir toz bulutu,

...

gece olmasına rağmen.
duyulmayı bekleyen bir hikâye
dudaklarının kıyısında
senin gibi gelen bir uyku eşliğinde
anlat bana

...

- hep aynıdır yalnızlığın kimliğindeki resim
ve resmin yanındaki isim – o benim.. -


...

Dön artık gel bana ömür sultanım.
Yaşlanan gözlerimle yıkık her yanım.
Tüketmemeli hayatını İnsan boşuna.



...

Yasaları olacak birlikte denetilen
Sınırlar yok olacak arz’dan arşa yükselen
Çiçeklerle bezenmiş bahçeleri olacak

Herkesin evi aşı bir de işi olacak

...

11 Mart 2023 sabahı, yine her zamanki gibi İzmir’de depremzede olarak kaldığım otel de saat dörtte uyandım.
Otel’in odasında kahvemi içtim, çantamı omzuma attım ve dışarı çıktım.
Deniz kokusu vurdu yüzüme.

...

Sabahın Soğuğunda Bir İyilik Mucizesi

18 Eylül 2025, Perşembe. Saat tam 04:40’ı vurduğunda, İzmir’in serin sabah havası henüz uyanmamışken, ben evimin kapısını usulca kapattım. Elektrikli motosikletimin anahtarını çevirdim ve gazı kökledim. Hedefim Menemen’in Koyundere mahallesiydi; yol boyunca tam 28 kilometre uzanan bir macera. Altın Yol’dan başlayıp Turan, Soğukkuyu, Örnekköy, Şemikler ve Çiğli üzerinden Egekent 2’ye doğru yol alıyordum. Geceyi delip geçen farlarım, boş yolları aydınlatıyordu. Rüzgâr yüzüme çarpıyor, özgürlük hissi damarlarımda dolaşıyordu. Ama hayat, bazen en beklenmedik anda bir oyun çevirir.

İlk işaretler, motorun hafif bir iniltisiyle geldi. Güç kaybı... Hızım birden bire erimeye başladı. 50 km/saat’ten 20’ye, oradan da 10’a düştü. Kalbim göğsümde gümbürderken, dörtlü sinyalleri yaktım ve yolun en sağına yapıştım. Trafik uyanmaya başlamıştı; arkamdan gelen farlar, birer birer canavar gibi yaklaşıyordu. Tehlike her an başımı kaldırıp bakıyordu. Bir yandan gaza basıyor, bir yandan yol kenarında sığınacak bir liman arıyordum. Soğuk, kemiklerime işliyordu; ellerim gidonda donuyordu. "Dayan," diye fısıldadım kendime, "sadece biraz daha..."

...

En çok neye gülerdin?
Gülerdin bana
Sevmezdin oysa
Kötüydüm belki
Giderdin yine

...

Ömrüm bitti!
Azrail dedi: “artık bu dünyada yaşamın bitti!”
Vücudumda can gitti!
Elim ayağım soğuk kesti!
Ruh vücuttan çekip gitti!

...