Her renk benden olsun bu gün:
Çalıntı tekrarları dünün belki de altına imzamı atacağım bir akit özlemle dolduruyorum içimi bir içimlik şiirlere dahi muhtacım ne de olsa ilham volta atmaya gitti.
Ve içimdeki o ölümcül güdü:
Mermer olmalı yatağım mermer olmalı başlığım iyi de ben an itibarı ile yaşıyorum.
Ölümcül bir renk belki de baskın çıkan aslında renkler de yok bu aralar öyle ki siyahı dahi özledim.
Tepkisiz gülüşler ve çekinceler.
Tıpası olmayan boş şişeler ve az sonra atacağım kutuya derken hesabıma yüklenecek para ki bu da yeni bir uygulama imiş…
Ya, kendimi atsam o kutuya kaç bin dolar yüklenir ki hesabıma ya da kaç milyon lira ve peksimet tadında bir acı yüklüyorum kalbime en çok da içimin boşluğuna dair hoş bir kelam diliyorum Tanrıdan.
Öksüz ve yetim ve çalıntım.
Haybeden kürek çektiğim ve alın işte nice yanılgım.
Denk düştüğüm boş küme devri daim yapan duygularım ve frene basılı düşüncelerim iyi de ben üretmeden yaşayamam ki…
Üretken ama para ile ilintisi olmayan.
Üretken sanırım en üretken olan yüce Yaratan aslında emimin yoksa bu kadar kere doğar mıydım ben bir ömür?
Ya, beni öldüren kim ya da kimler?
Ne fark eder ki bu saatten sonra ne fark eder ki?
Uyuya kaldığım bir ömür de diyebilirim olan bitene ya da olmadan bitene…
Bir şeyler illa ki nihayete eriyor birileri illa ki ebediyete intikal ediyor ya, yaşarken ölenler?
İçimi öldürenler.
Bir b/ölü iki iken aşk…
Aşk da çekip gitti ya ne diyeyim üstüne?
Bir bardak soğuk su içip de kutlamalı mıyım yoksa toprağı eşip de mezarımı mı kazmalıyım?
İlla ki âşık olacak bir şeyler bulmak zorundayım ama içim ölü iken kaç kere aynı hatayı yapar ki insan?
Çok kere de yapar ki tecrübe ile sabit.
Hatalarından da ders çıkarmadı mı ve işte döngü sürdürür hürriyetini artık hürriyet ne anlama geliyorsa.
Hür doğdum ama hür yaşamadım ki:
Zaten özgürlük neye denk düşüyor bilinç dışı bir oluşum bu ve zincirlerimle sıkı sıkı bağlıyım makam koltuğuma ne de olsa beni bana sunan ne de olsa tek söz sahibi illa ki ve de artık ben olmalıyım.
Söz.
Sözcükler.
Harfler.
İsyanı bastıran yeniçeri ya da isyanı çıkaran.
Ve işte isyanlardayım artık ki kaçıncısıdır ben bile bilmezken.
İsyanım da sadece kendime sadece kendime.
Boykot ettiğim kadar da kendimi bonkörce harcıyorum ya zamanı ve hayatı ve bol keseden tükeniyorum.
O halde yeniden türemeli yeniden üretmeliyim.
Azımsansam ne ki beylik ifade ile…
En aykırılığımla.
İçimde süregelen o fırtına ama sessizliğe meyyal.
Ve işte o sessizliği dindirmek adına…
O halde başlamalıyım yeniden ve bir yerden tutunduğum kadar da hem kendime hem dalıma ve işte asılı kaldığım o ağacı da budayıp yeniden yeşermeliyim imkân dâhilinde olsun olmasın çünkü buna mecburum.