(gül yüzlüye)


...

Batmakta olan güneşin
Kızıl ışıklarıyla
Gözümde canlanan hatıralar

...

Yüreğimde belirsiz bir acı
Bir telaş içinde çıkacakmış gibi dışarı
Anlamlarım yok oldu birden, dingin ve arı
Gözlerim zorlasada yaşları


...

yokluğun işkence
denizin ortasında girdaba takılmışcasına
geceler sisli
karanlık
rüyalar kabus

...

gittiğinden beri
kaç kere devindi dünya
deniz uzattı elini
aya
ben de sana

...

Her gün yeni umutlarla yaşarsın
Arzulu bakışlarla beklersin
Geleni gideni süzmektesin



...

Gözlerimde kalan bakışların bir kaç damla “gözyaşı” olup akarken her gece yastığıma, alabildiğine uzuyor katran karası geceler. Sabaha varmak; bir ömür kadar uzun, tepeleri aşmak kadar meşakkatli..
Ne mağlubu var bu savaşın ne galibi, hatta olan biten bu soyut mevcudiyetin “nedenleri” bile meçhul(!)
***
Sen; “nasılsın” dediğinde kulaklarıma “naif bir tat” bırakan sesin, telefonu kapattığında “Ben yokum” diyen dayanılmaz bir çığlık olup zonkluyor kıvrım kıvrım beynimin koridorlarında. Konuşurken yaşadığım “duraklayışlar” senin yasaklarınla benim takıntılarımdan ibaret!. Senin konuşmak için “cesur” benimse “rahat” olduğum an seninle doya doya dertleşebileceğimiz an’dır. İçten, samimi, doğal, zorlanmadan, kelimeleri kesip biçmeden, hamur gibi şekillendirmeden, kategorize etmeden, olduğu gibi yani!..
Ne zaman yanımdasın, ne zaman kayboluyorsun hasret tünellerinde, anlamak mümkün değil!.. Hissettiğim kadar mısın, yoksa tüm yalanlar gibi bir “ütopyadan’mı” ibaretsin bilemiyorum!..

...

Beklemek
Sevdayı aşkı sevilmeyi
Beklemek
Kurak gönüllere
Yar elinden olacak

...

a benim
............bi -çaçare kalbim
Sevgi tohumlari ektim sana
Sabah ezanları okunurken
........................dualarımla

...

Yüreğimin rıhtımında
Ayrılığın karasına vurmuşken,
Balık kokan ellerinde
Yeniden hayat bulmak.


...