Hüdaverdi ER (Hüdai)
898 şiiri ve 27 yazısı kayıtlı Takip Et

Cendermede insanmış!



Cendermede İnsanmış!

Yıl muhtemelen 1992. Abim Diyarbakır’da görevli, bende kasabada izindeyim. Bir telefon geldi, telefondaki ses abime aitti.
- Kardeşim biz şu an yoldayız bir arkadaşımın aracıyla izne geliyoruz haberiniz olsun.
Tabi uzun zamandır görüşemediğim abim, yeğenlerim ve yengemi görme sevinciyle evde bir furya başladı. Yemekler hazırlandı eve çekidüzen verildi. Bu esnada rahmetli Anneannem çıkageldi.
- Hayrola evladım bu ne telâşe, kim gelecek?
- Ebe, abim ve çocuklar izne geliyor, birde arkadaşı varmış onun aracıyla birazdan köyde olacaklarmış dedim.
Ebem meraklı bakışlarla yine sordu;
- Kimmiş bu arkadaşı oğlum, bizim köyden mi?
- Yok, ebe, Abimin devresiymiş, Jandarma Astsubayıymış.
Ebemin gözleri irkildi, o zayıf, cılız bedeninden beklenmeyecek bir çeviklikle yenice oturduğu somyeden adeta fırlayarak;
- Oğlum beni hemen evime götür, ben Cendermeden çok korkarım.
Ebe şöyle, ebe böyle desek de ebemi ikna etmek mümkün olmadı. Sonunda anam ebemi ikna etti ve;
- Ana seni şu odaya saklayalım, Gelen misafir gidince seni çıkarırız hem boşu boşuna evine gitmek için yorulmazsın, bu akşam Mahmutlar ve diğer torunlarınla beraber kal.
Deyince ebem kabul etmek durumunda kaldı. Yalnız sıkı sıkı tembihte bulunmayı da ihmal etmedi:
- Bak kızım Cenderme geldiğinde sakın ha benim kapımı falan açmayın, ben korkudan ölürüm.
Hepimizi aynı anda bir gülme krizi tuttu. Benim aklıma bir muziplik geldi. Abimler gelince şimdi rahmetli olan Jandarma Başçavuşu Ali abimi aldığım gibi ebemin bulunduğu odaya götürdüm. Tabi Ali abimin üzerinde resmi elbisesi yoktu, sivil kıyafetli, gayet güleryüzlü bir insandı. Ebemin bulunduğu odaya girer girmez derhal elini öptü ve hal hatır sormaya başladı. Ebemin yüzünde bir panik havası okunuyordu. Neden sonra cesaret edip sordu:
- Oğlum Cenderme gelecek demiştin, hani nerde, gelmediler mi?
- Dedim; ebe işte Cenderme dediğin bu abi,
Ebem bir bana, birde Ali abiye bakıp, dalga geçtiğimi düşünerek temkinli bir eda ile:
- Oğlum Cendermede İnsanmış! Dedi.
Bende bir anlık bir duraksama, ne güleceğimi bildim ne ağlayacağımı...


Beğen

Hüdaverdi ER (Hüdai)
Kayıt Tarihi:11 Şubat 2012 Cumartesi 21:31:12

CENDERMEDE İNSANMıŞ! YAZISI'NA YORUM YAP
"Cendermede İnsanmış!" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
ummueytem
19 Aralık 2013 Perşembe 06:22:08
bu tür hikayeleri çok severim

buna benzerlerinide yaşadık

çok güzeldi değerli kalem

başarınız daim olsun

saygılar

Cevap Yaz
metinaydogdu
12 Şubat 2012 Pazar 17:09:16
doğru demiş abi muhterem ebeniz. evet cenderme de insan çok güzel bir hikaye teşekkür ederim. bayıldım doğrusu.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Hüdaverdi ER (Hüdai) 12 Şubat 2012 Pazar 17:13:36
Metin'im eskiden malum jandarmayı insanüstü bir varlık olarak görürmüş yaşlılar. Sebebi malum, o zaman jandarma hem hakim, hem savcı hem yargıçmış. Yoksa günümüzdeki Jandarma teşkilatına hiçbirimizin diyecek sözü yoktur bilirsin. bilakis içerisinde kardeşim kadar sevdiğim bir çok muhterem vardır. Yorumun için teşekkürler dostum.
mehmetmacit
12 Şubat 2012 Pazar 09:41:51
bu olaylar yaşandı dost Anadolu'da.Fakir cahil halkımız, maalesef cahil kadroların elinden çok çekti.
Köyümde benzer hikayeler çoktur.Ben Jandarma korkusunun son demlerine rastladım.Azda olsa bu korkuyu yaşadım.
hikayeye teşekkür ederim.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Hüdaverdi ER (Hüdai) 12 Şubat 2012 Pazar 09:46:43
Değerli yorumunuzla sayfaya güzellik kattınız.
Sağolun, varolun...
Talibi
11 Şubat 2012 Cumartesi 21:50:47
Eben eskilerin jandarmasından sanmış onu demk ki.Herkes korkar sinermiş candarmadan eskiden.Hoş bir konu ve anlatımdı tebrikler yiğidim..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Hüdaverdi ER (Hüdai) 12 Şubat 2012 Pazar 09:47:17
Eksik olma güzel kardeşim.
Selam ve muhabbetlerimle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.