Bedri Tokul
26 şiiri ve 153 yazısı kayıtlı Takip Et

Deli abbas



DELİ ABBAS

Doğması, büyümesi, delirmesi hep bu mahallede oldu Abbas’ın...
O mahalleyi, mahalleli de onu çok iyi bilirdi. Yazın o kavurucu sıcaklarda palto giyer, üzerine de nereden bulmuşsa, bulmuş asker kemeri takardı.
Abbas hiç aç kalmazdı.Ya esnaf yada mahalleli Abbas’ı bulur karnını doyururdu. Evde güzel bir yemeği olan çocuk gönderir Abbas buldurulur, kapı önlerine gönderilen yemekle doyurulurdu.
O nu kim seviyor, kim sevmiyor, kim kızdırıyor hepsini bilirdi Abbas. Sevdiklerinin yanına gider, konuşmaz, işaret ve orta parmağını birleştirerek, dudağına götürürdü.
Bu "bir sigara ver " demekti.
Verilirdi sigarası.. Yaktığı sigarayı dudaklarını uzata uzata çeker üflerdi dumanı.
Aslında sigara içmesini de bilmezdi.
Akşam çöküp, hava kararınca kaybolurdu.Kimse nereye gittiğini, nerede yattığını bilmezdi.Ama her sabah gün ışıyınca Mine öğretmenin evininin karşı kaldırımına oturur, kollarını kenetler,boynunu büker beklerdi.
Mine öğretmen , kendisi gibi öğretmen olan eşiyle arabalarına binip gidinceye kadar arkalarından bakardı. Sonra günlük hayatına dönerdi. Bazen at gibi koşar, bazen bağıra bağıra ağlardı. Mahalleli alışmıştı yadırgamazdı hareketlerini...

Abbas ilk okulu Mine ile beraber okumuştu. Sonra okumamış daha doğrusu okutulmamıştı.
Yoksuldular. Babası çöplerden artık toplar, kazancıyla ne alına bilirse onu alabilirdi ancak...
Hani denir ya;
"Ne iş olsa yaparım".
Abbas’ta ne iş olsa yapmıştı askere gidinceye kadar.
Doğuda yaptı askerliğini.Terhisine bir ay kala babası öldü.Haber verilse miydi? Gerek görmedi mahalleli.
"Gelse ne yapacak ki " denildi.
Çok sürmedi anası da öldü onbeş gün arayla. Mahalleli yine gerek görmedi haber vermeyi. Gerekçe yine aynıydı.
" Gelse ne yapacak ki?"
Abbas terhis olup gelince evi boş buldu. Baba da ana da göçüp gitmişlerdi. Günlerce çıkmadı evden. Mahalleli yemek getirdi. Çoğunu yemedi.
Günler sonra çıktı dışarı.Ona işler verdiler. Abbas eski Abbas değildi. Çalışırken birden işi bırakıyor, koşuyor,insanları kolundan başından tutup yere yatırıyor,
" Yat, yat. Pusuya düştük.Mermi yağıyor" diye bağırıyordu.
Sonraları işte vermez oldular Abbas’a.
Mine ilk okul, lise, üniversite derken öğretmen olmuştu.Araya hatırlı kişiler girmiş, ilk okulu okuduğu okula öğretmen olarak atanmıştı.O ilk okul arkadaşını unutmamıştı.
Sabah okula giderken Abbas’ı görür ona gülümser el sallardı.
Bir gün yine Mine öğretmen sabah evden çıkınca karşıda bekleyen Abbas’ın yanına gitti.Sevgiyle gözlerine baktı. Elini tuttu. Elindeki yarısı yenmiş bisküvi paketini ona verdi. Abbas’ın saçını okşamasına da ses çıkarmadı.
Mine üniversite de tanışmıştı şimdi ki eşiyle. Düğün günü gelmiş konvoy oluşturacak araçlar sokakları doldurmuştu.
Birden göğü tutan alevlerle mahalleyi bir telaş sardı. Abbas’ın evi yanıyordu. İtfaiye konvoy için park etmiş araçlardan yanan eve ulaşamadı. Zaten derme çatma olan ev tamamen yandı.
Abbas’ı alıp götürdüler.Evi Abbas’ın yaktığı belli idi. Akli dengesi yerinde olmadığından ceza vermediler. Hastaneye yatırıp bir süre sonra taburcu ettiler.
Abbas yine Mine öğretmenin kapısını bekler oldu.Bir gün Mine öğretmenle eşi araçlarına binmiş okula giderken Abbas kendini atıverdi araçlarının önüne. Yapılan firen Abbas’ın ezilmesini engelleyememişti.
Abbas ölmüştü. Üzeri arandı. Bir gazete kağıdına sarılmış bir tek tel saç ve yarısı yenmiş bisküvi paketi çıktı üstünden.
Cenazesi kaldırılırken uzaktan taaa uzaktan bir türkü sesi geliyordu.

SAÇLARINDAN BİR TEL ALDIM HABERİN VAR MI ?
YAR YAR HABERİN VAR MI?
BEN GÖNLÜMÜ SANA VERDİM.
YAR YAR HABERİN VAR MI?
GÖZDEN UZAK, DİLDEN IRAK
BEN SENİ SEVMİŞİM EYVAHHH.
HABERİN VAR MI?

Beğen

Bedri Tokul
Kayıt Tarihi:29 Nisan 2010 Perşembe 20:52:53

DELİ ABBAS YAZISI'NA YORUM YAP
"DELİ ABBAS" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
incidal
17 Ocak 2011 Pazartesi 17:57:49
Eski yazıları okuyorum farkettimki görünen kısımdakileri hep okuyorum.Çok güzel bir öykü.Güneydoğu ve terör bu olayların artmasına sebep oldu.Eşimin doktor arkadaşı oradan geldikten sonra ayrı evde yaşamak ve iki yıl psikiatri tedavisi görmek zorunda kaldı. Benim babamın anne ve babası ve üstelik genç yaştaki ablası o askerde iken vefat etmişler.Onada haber verilmemiş döndüğünde heryer bomboş.Babam çok güçlüymüş diyorum .Çok hayattan bir öykü.Yüreğine sağlık.Selamlar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 17 Ocak 2011 Pazartesi 18:05:35
Teşekkürler.... Deli abbas nerdeyse bir yıl sonra usta bir kalemden yorum aldı....Teşekkürler... selamlarımla...
havdost
16 Mayıs 2010 Pazar 13:50:19
Abbas.
Bir şiiri anımsatmıştır herkese.Ha akşamı bekleyen,hada Mineyi.Sonuçta delilik ediyoruz,birşeyler peşinde.Kutlarım Bedri Bey.İyi betimlenmiş bir mahalle sakini,Abbaslar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 18 Mayıs 2010 Salı 05:50:04
Yorumunuzu okumakta geciktim. Özür dilerim. İlginize teşekkürler...
Mustafa Sakarya
1 Mayıs 2010 Cumartesi 10:01:59
Çok ama çok duygulu bir hikayeydi. Çoğumuzun semtinde vardır Abbas gibileri. Demek bir dokunsak yüreklerine ne gizli öyküleri çıkacak gün yüzüne. Bedri abi, konuyu öyle etkili işlemişsiniz ki, nasıl başladım, nasıl bitti anlamadım. Tebrik ederim sizi.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 1 Mayıs 2010 Cumartesi 20:29:03
Mustafam geç ulaşabildim yorumuna . Senin tarafından beğenilmek benim için çok önemli. Selamlarımla gözlerinden öperim üstat...
Fethi
1 Mayıs 2010 Cumartesi 00:22:36
Sevgili Bedri,
Abbas'ı nekadar güzel anlatmışsın....Bir solukta okudum. Her yerde rastladığımız bu tip insanların böyle durumda olmalarının sebebi yine toplum değil mi ?
Ben de zaman zaman yaptığım yürüyüşler sırasında denize oltasını atmış ama ...balık tutmakla alakası olmayan çooook insan görüyorum...
Tebrik ederim çok güzel bir yazı olmuş.devamını beklemem haksızlık mı olur sana ....

Fethi tarafından 5/1/2010 12:25:02 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 1 Mayıs 2010 Cumartesi 20:32:00
Fetim sen benim canım ciğerimsin. Bu gün yaptığın uyarılarıda dikkate alacaktır kardeşinnn. Gözlerinden öperim...
tacettin yıldırım
29 Nisan 2010 Perşembe 23:00:34
sivas şarkışlalı büyük ozan ruhsati.......sokakta kalacak ölümüz bizim başımıza bela dölümüz bizim demiş....yaşadığımız bu dünyada abbaslar o kadar çokki......hepsinin dünyasında mine hocalar var.....abbaslar farkındada mineler farkında değilki....evrenin şekli.... yaşamın kısır döngüsü..... biri sevecek.....diğeri bilmeyecek.....biri delirecek diğeri pas geçecek...her seven sevdiğine kavuşsaydı abbaslar olmaz.... deliler bulunmazdı.....öyle bir yazıki çiviledin....bitirdin....yok ettin..... tamamda bedros abbası niye öldürdün...kime zararı vardı..... sadece sevdiğine kendini deli edene çok uzaktan bakıyordu..... onun herkesten alacağı vardı biliyormusun.....erken öldürdüğün için senden....sevdiği halde farkında olmayan mineden.... yazısını okuyup yorum yapmayan bizlerden....seni sevmiyorum.... bedros.....abbası öldürdüğün için....yazında çok güzel değildi puanda vermiyorum.......çünkü hak etmedin..... çünkü abbası yok ettin

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 29 Nisan 2010 Perşembe 23:10:45
gardaşım benimm.... o abbas ölsünde başka abbaslara sahip çıkılsın. Ama ne yapayım gardaş.. Öldü işte abbas... sen bana kızma Minelere kız. Üzmesinler abbasları düşürmesinler sokaklara... Keşke fırsatım olsaydıda konuşabilseydim Abbasla... Deseydim ki ona " Yav abbasım, Mine olmazda Ayşe olur Fatma olur, Kezban olur..." dinler miydi peki beni? Dinlemezdi değilmi ? Bencede dinlemezdi.. .. Can kardaş her zaman derim ya senin yorumların benim yazdıklarımı geçiyor. Çırak sadece ustanın eline bakar neyi nasıl yapıyor diye. Sevgim sana, saygım sana...
Sevgi Salman
29 Nisan 2010 Perşembe 22:19:32
Offf...Niye off ladım biliyor musunuz? Ankara'ya geldiğimiz de evimizin sokağında, aynı sizin "Abbas" gibi biri vardı...Yaz kış paltosu çıkmazdı üzerinden.Bir gün eve gelirken, üzerime doğru koşmaya başladı, benim rengim nasıl olduysa artık bilemiyorum, kahvehaneden çıkan beyler ;" bacım korkma sana zarar vermez.O kendini kızdıran çocukları kovalıyor" dediler.Zavallıyı kızdıyorlardı çocuklar...Baya 1 yıldır görünmüyor...

Yoksa onu mu anlattınız diyesim geldi...

İnsan durduk yere o hale gelmiyor, keşke herkesin şartları aynı olabilseydi...Abbas ister miydi öyle bir hayatı?
Keleminize sağlık...

Sevgi ve saygı ile

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 29 Nisan 2010 Perşembe 22:43:33
sevgili sevgi ... Aşkla delilik bıcak sırtıdır. Ya aşık delidir. Yada deli aşıktır.aşık olmak bir insan hasletidir. Hani derlerya "Ben delicesine severim sevince " işte öylee... Belki öteki dünyadada soracaklar bize kim biliyor "Sevdin mi?" diye. Onun için bırakalım sevsin insanlar..Sevsinler neyi severseler sevsinler. AMA SEVSİNLER... Teşekkür ederim değerli yorumunuz için... Ha o deliyle korkmadan konuşursan şayet. Sor bak mutlaka aşık olmuş, ama karşılık bulamamıştır. Selam ve sevgiyle kal...
Emine UYSAL (EMİNE45)
29 Nisan 2010 Perşembe 22:09:06
Oldukça içli bir hikaye. İnsanın içini acıtıyor. Demek insanlar durduk yere delirmiyor.

Kaleminiz güçlü, anlatımınız akıcı. Kutlarım...saygılarımla...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 29 Nisan 2010 Perşembe 22:13:14
teşekkür ederim
handan akbaş
29 Nisan 2010 Perşembe 21:22:54
Gerçek yaşamdan bir dram galiba, çok hüzünlü.O kadar güzel anlatmışsıız ki , insan camdan baksa sanki olay gözlerimizin önünde gelişecek gibi.Çok acıklı bir hayat ve acıklı son, yüreğinize sağlık, saygılar.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 29 Nisan 2010 Perşembe 21:30:54
sağ ol kardeşim sağl emin olun bende yazarken ağladım. O Abbas amasyada öyle öldü işte. Saygılarımla
Aysel AKSÜMER
29 Nisan 2010 Perşembe 21:05:01
Bedri Bey şu anda tüylerim diken diken oldu inanın o kadar güzel anlatmışsınız ki kaptırdım kendimi birden çok üzüldüm. Hayat ne kadar acı hele böyle Abbasınki gibi bir öyküsü olursa....Abbas çok sevdiği Mine Öğretmenin arabasının altına atmış kendini ve o türkü allah kimsenin başına böyle üzüntüler vermesin... Mine kahrolmuştur herhalde....

Bedri Bey anlatımınız olayı tamamiyle gözümün önünde canlandırdı ve o hüznü yüreğimde yaşadım. Kutlarım çok başarılıydı. Tebrik ediyorum. Saygı ve selamlarımla...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 29 Nisan 2010 Perşembe 21:36:01
saygı benden kardeşim. Sizin gibi bir kalem ustası tarafından beğenilmek tabi ki benide çok mutlu etti. Saygılarımla...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.