Bedri Tokul
26 şiiri ve 159 yazısı kayıtlı Takip Et

Doktor gelin



DOKTOR GELİN

Emekli öğretmen arkadaşım anlatmıştı:
Sene1991.Isparta İslamköy de bir parkta oturan Hacı Musa, yoldan geçen Usluların Etem’e seslenmiş:
Hele gel şöyle seninle konuşacaklarım var”
“Selamünaleyküm. Hayırdır Hacı?
“Aleykümselâm. Hayır, hayır. Gel otur yanıma. Ben ne düşündüm bileyon mu? Deyom ki seninle Angara’ya gitsek. Bizim Sülümanı bulsak. Çocukluğunda Çalsa tepesinde çobanlık yaptı. O günlerini unutacak değil ya?
“Gidelim gitmesine de, niye gitçez ki Sülümanımıza?

Niye, ne zaman gideceklerini, uzun uzun konuşmuşlar. Yanlarına da hanımlarına yaptırdıkları hasgaşlı ekmeği de alıp yola çıkmışlar. Ankara’ya varınca, bir taksiye binip Güniz Sokakta Demirel’in evini bulmuşlar. O Zaman Süleyman Demirel yeni hükümet kurmuş, Başbakan olmuş. Ziyaretine gelenleri karşılamış. Buyur etmiş. İsim isim köylülerini sormuş. Daha sonra:

“ Eee den bakam gari. Bir sıkıntınız mı var?”

Yolda kararlaştırdıkları gibi Hacı Musa almış sözü:
“Sülüman efendi. Biz yaşlandık. Çocuklarımızın çok şükür İyi kötü işleri var. Çorbaları kaynıyor. Şimdi de torunlar yetişiyor. Onlarda büyüyüp, serpilecekler. Okumak isteyen okur. Okuyamayanlar nolçek? Biz deyoz ki Isparta’mıza bir fabrika açsan da okuyamayanlar ekmeklerini ora da bulsa.”
Süleyman Demirel kendine has kahkahasını attıktan sonra:
“Sizin istediğiniz fabrikanın temeli yıllar önce atıldı. Önümüzde ki yıl da çatısı çatılıp adı konulacak. Bu fabrika bacasız bir fabrika…”
Demirel uğurluyor misafirlerini. Hacı Musa, Usluların Etem’e, Usluların Etem Hacı Musa’ya bakıyor sorar gözlerle. Bacasız fabrika da olur mu? Olsa bile bu fabrikanın temeli ne zaman nerede atıldı? Uzun uzun tartışıyorlar. En sonunda karar veriyorlar:
“ Biz cahil çiftçiyiz. Aklımız ermez. O mühendiz. Hemi de mühendizler mühendizi. O Öyle diyorsa öyledir. Bir bildiği vardır.
Dönüyorlar köylerine.

Türkiye’nin sayılı Üniversitelerinden Demirel’in dediği bacasız fabrika SÜLEYMAN DEMİREL ÜNİVERSİTESİ 1992 yılında resmen açılıyor. O yıldan sonra Isparta gelişmeye başlıyor.
Şimdilerde kırk binden fazla öğrenci yaşıyor Isparta’da. Üniversite de ise neredeyse her daldan fakülte var. Öğrenci demek para demek, iş demek, gelir demek.

Şehrin merkezinde Cafeler Sokağı var. (Cafe mi? Kafe mi? Kahvehane mi? Sahipsiz Türkçem ne hale
geldi.)

Emekli Öğretmen arkadaşım resim yapmaya meraklı. O sokakta bir Kafede buluşmayı kararlaştırdık. Kendisine şövale,( ressam sehpası) alacağız.

Girdim Kafe ye bazı öğrenciler ders çalışıyor. Bazıları çay kahve içip sohbet ediyorlar. Birkaç öğrenci beni gösterip “İhtiyar yolunu şaşırmış galiba. Burada ne işi var” anlamına kıs kıs güldüler. Görmemezlikten geldim. Saçı uzun, kulağı küpeli garsona bir çay söyledim. Maddi durumu iyi olmayan bazı öğrenciler dersleri olmadığı zamanlarda garsonluk ve benzeri işler yaparak harçlıklarını çıkarıyorlardı. Türkiye’nin çeşitli illerinden iş için Isparta’ya gelenler de oluyordu. Bunu biliyordum.

Randevu saati geçti. Arkadaş gelmedi. Merak ettim. Dışarı çıktım. Arkadaşımı bekliyorum.
Biraz evvel bana çay getiren garson gençte çıktı dışarı. Bir sigara yaktı. Cebinden çıkardığı telefonla doğu şivesiyle başladı konuşmaya:
“Alo baba hani sen- gelinim sarı saçlı, yeşil gözlü olsun- derdin ya. Öyle birini buldum ben. Burada tıp da okuyor. Bu sene son senesiymiş. Doktor çıkacak yani. Ne dersin? O nu alayım mı?
Yok yok. Bizim oralardan değil. İzmir’li imiş herhalde. Hayır, kendisinin haberi yok. Önemli değil baba.
Sen al de yeter ki. Ben hallederim. Nereden bilsin baba çiğ köfte yapmasını. O öğrenene kadar ben yaparım. Yok, baba tarlalara gitmesin. Köydeki hastalara baksın yeter. Tamam… Tamam. Anladım baba. Al diyorsun yani. Sağ ol baba. Çok sağ ol…”

Kapattı telefonunu. Ellerini çırptı. “Ohh bee… Bu işi de hallettik.” Dedi. Bana baktı:
“Sen içtiğin çayın parasını vermiş miydin?
“Hayır vermedim.”
“Ver o zaman on lira bir çay”
Verdiğim on lirayı alıp içeri girdi.
Öz güven buydu işte!!!

Arkadaşım geldi. Oradan ayrıldık.

Meğerse ne kadar kolaymış. Beğendiğini almak… Ha tıbta okuyan güzel bir kızı almışsın. Ha tekel bayiinden bir paket sigara…

O genç Üniversite de mi okuyordu? Yoksa iş için gelenlerden miydi? Bilmiyorum.
Ama Doğunun kalkınması için dâhiyane bir çözüm bulmuştu işte…

Haksız mıyım?


Beğen

Bedri Tokul
Kayıt Tarihi:23 Ekim 2019 Çarşamba 12:25:01

DOKTOR GELİN YAZISI'NA YORUM YAP
"DOKTOR GELİN" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Nuray Çakmak
23 Ekim 2019 Çarşamba 21:58:04
Tebrik ederim hocam güzel yazı olmuş.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 23 Ekim 2019 Çarşamba 23:36:27
Ben de size çok teşekkür ederim Kardeşim.
Selam ve Saygıyla
Serap IRKÖRÜCÜ
23 Ekim 2019 Çarşamba 19:40:26
Maharet bu işte... Konu konuya bağlanmış, bir kulak misafirliğinden sosyal analiz de içeren bir yazı çıkmış ortaya...

Haklısınız... Sosyal devlet olmayınca herkes kendi çözümünü kendi üretiyor ülkemizde... (!) Yetiştiği yöreye, aldığı görgüye ya da eğitime göre...

Kutlarım Bedri Bey.

Saygılarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 23 Ekim 2019 Çarşamba 23:35:07
Sayın Hocam.
Çok teşekkür ederim.
Bazı kesimlerin kadına bakış açısını duydum.
Yüreğim sızladı.
Siz de bunu değerli yorumunuzda belirtmişsiniz zaten...
Teşekkür ediyor Saygılarımı gönderiyorum.
Sağ olun.Var olun.

Necati Kavlak
23 Ekim 2019 Çarşamba 13:02:56
Doktor Gelin!

Adı bile güzel.
İçeriği anlatmak istedikleri ve verdiği mesaj ise Anlayana sivri sinek saz misali.
Değerli Meslektaşım yazdığın her yazı keyifle okunuyor.
Bu da onlardan biriydi.
Hem Demirel'i yad etmek hem ilmin, bir fabrika olduğunun altını çizmek ise başlı başına ustalık.
Kutlarım.
Selam ve saygılarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 23 Ekim 2019 Çarşamba 23:27:49
Dört düğmeyi yıllarca iliklemiş, çözmüş Kıymetli kardeşim benim.
Övgü dolu sözleriniz için yürekten teşekkür ederim.
Bu yazıda bazı göndermeler kendiliğinden oluştu.
Sen fark etmişsin.
Gören gözle bakan göz farkı işte...
Selam ve saygılarımla...
muslumbayram
23 Ekim 2019 Çarşamba 12:45:11
eskiden devlet büyüklerimizin nüktedan sohbetleri ve esprileri güzel olurdu
şimdilerde olmayan tahammülsüzlükler dolu bir dünyaya savruluş başladı
ötekileştirmelerle böl parçala kaos yarat sonrada çözmek için gösterişli şovlara kaldı
devlet idaresi

yazı inanılmaz derecede sürükleyiciydi
ancak şu doktor kızın öyle bir el işaretiyle
gelin gidecekse
o üniversiten inde bacası tıkanmış onarmak gerek diyorum Bedri baba;))
ne dersiniz

öpüyorum ellerinizden
nice saygılarımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 23 Ekim 2019 Çarşamba 23:20:56
Çok doğru söylüyorsun Müslüm.
Süleyman Demirel'in burada müzesi var.
Onun hakkında öyle karikatürler çizmişler ki gören şaşırıyor.
O kimseyi mahkemeye vermemiş.
O insan öyle biriydi işte...
Nurlar içinde yatsın.
Yorumun için de teşekkür eder gözlerinden öperim.
Suat Zobu
23 Ekim 2019 Çarşamba 12:36:37
:) Sen çok yaşa..

İşte çözüm..

Bunu yazıya döküp, böyle çifte imbikten balı damlat, bizler de keyifle okuyalım. Ondan sonra da bu yazı güne gelmesin.

Olmaz..

Olamaz..

VAROL Ağabeyim..

Uzat şu keli bu tarafa..

Kelden elden öptüm çoookkk çoookkk..

İyi ki varsın..

Selamlar..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Bedri Tokul 23 Ekim 2019 Çarşamba 23:15:24
Sen de çok yaşa Gardaşım benim...
Şunun şurasında bir şeyler yazıyor, okuyoruz.
Burada dostlarımız,kalem arkadaşlarımız var.
En güzeli bu.
İyi ki buradayız.
Öp kelimden.
Öptüm gözlerinden...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.