Ahmet Zeytinci
608 şiiri ve 935 yazısı kayıtlı Takip Et

Unutmayayım diye



Yaş ilerleyince insan da ister istemez, hafıza zayıflığı ve ihtiyarlık belirtileri de baş gösteriyor. Çok ilerledi mi buna alzheimer diyorlar tıp dilinde. Elli ile altmış arasında iseniz de unutkanlık deyip alzheimeri bir türlü yakıştıramıyoruz kendimize. Lades oyunu vardır hani bilenler bilir. Hafıza gerektirir bayağı, unuttun mu yandın demektir. Rakibin elinden aklımda demeden nesneyi aldığın zaman oyunu kaybettin gitti, tüh dersin...

Kafada bin tane türlü düşünce olunca haliyle insanda unutuyor bir takım şeyleri. İki gün öncesinde kalp doktorundan randevu almışım. Ta pazartesi gününden. Perşembe gitmem lazım. Ama hangi saatte gidecektim. Öğleden sonra olduğu kesin de, saat on beş miydi, on altı mıydı? Telefon etsem doktora? O da olur da doktorun adı neydi? Kemal miydi, Cemal miydi, Kamil miydi? En iyisi mi bir daha ki sefere doktorun adını da muayene saatini de bir tarafa yazayım da kafam da bin bir türlü düşünce dolanıp durmasın. Hay bin kahır! Profesör müydü, Doçent miydi? Amaan ne fark eder ki? İyi baksın bana yeter.

Bu gözlük ah bu gözlük. Eskiden bir taneydi, şimdilerde yakın da eklenince iki tane oldu. Yakın gerekli olduğu zaman, uzak gözlüğünü çıkartıyorum. Koyuyorum bir yere, nereye koymuştum diye, sonra arpacı kumrusu gibi düşünüyorum. En iyisi alarm takayım ben bu gözlüklere... Ara, ara, ara ki bulasın. On dakika aradıktan sonra, çok basit bir yerden bana göz kırpıyormuş meğerse gözlüğüm. Elimde tespih, az önce benim ileydi. Ne yana koydum ki? Hay Allah bak sen havlunun çivisine kim asmış ki benim bu tespihi... Ben mi asmışımdır? Yok ya günahımı almayın, ben öyle bir şey yapar mıyım hiç? Tamam tespih benim tespihim de yürümüş gitmiş işte...

’’Senin adın neydi arkadaşım?’’ Tabi bu dışımdan değilde içimden geçen bir düşünce. Henüz konuşma olarak ortaya çıkmadı. Çok da iyi tanıyorum bu arkadaşı, çok sık görmesem de ara ara gelir bize ufak tefek şeyler alır. Tayfun muydu, Talip miydi? Yok, yok ikisi de değildi. Hangi harf ile başlıyordu onu bir bulsam, gerisi çorap söküğü gibi gelecek de o çorap söküğüne bir türlü gelemiyoruz. Şimdi onu tanıyan başka birisi gelse, adını telaffuz etse, ya da etmese de çaktırmadan ben ona sorarım, hemen de öğrenirim. Aman Yarabbim! Ne zor bir durum. Yanlış isim söyleyip yaş tahtaya basmakta var sonunda.

Pazar sabahı işte. Hep ben giderim kahvaltılık bir şeyler ve gazete almaya markete. Bir iki şey olsa ekmek ya da beyaz peynir, o kolay, onları tutuyorum akılda da, hanım beş altı şey birden sıraladı mı, biraz zorlanıyorum. ’’Ahmet kaşar al, ekmek al, gazete al, bulaşık deterjanı, bir de kıza kalem ile silgi, ha bir de ceviz al pasta yapacağım da.’’ Oh ne ala. Ben bunların hepsini zor aklımda tutarım ya neyse... Hanım seslenir ’’Bak yaz Ahmet sonra unutursun.’’ kızarım az hanıma ’’Ne yazması Hatun benim kafa zehirdir zehir, bir kere söyledin mi yeter.’’ hanımın hiç inanası yok. ’’Sen bilirsin.’’ dur bakalım hele ’’Hanım peynir beyaz mıydı kaşar mıydı, pasta içinde fındıktı değil mi?’’ Of ki of, oflamalar önce hanıma gitmekte, sonra hanımdan bana doğru havada helezonik hareketler yaparak gelmektedir. Erkekliğe de ürik asitin katısından sürmem hiç.

Geçenlerde hanım geceden bir ilaç sipariş etti. Ben de kafa yok ki sabaha kadar ben onu hayda hayda unuturum. En iyisi elime iplik bağlayayım dedim. Yatarken elime iplik bağladım. Sonrada hangi ilacı alacağımı bir de kağıda yazdım. Kağıdı da el çantama koydum. Sabah uyandım işe gideceğim, askılığa baktım çantam yok. Hay Allah! Çantanın içinde ne vardı? Bir şey vardı önemli evet. O bir şeyi hatırlamak içinde parmağıma iplik bağlamıştım. Ama o iplik hangi önemli şeyi hatırlatacaktı? Onu da kağıda yazıp el çantama mı koymuştum, yoksa cüzdanıma mı? Cüzdan da ortada yok, el çantası da. Hay Allah’ım sabah sabah hanımı uyandırsam, o da olmaz. İşe gidince hanıma telefon ederim, bana ne aldıracaktın diye sorarım. İşe giderim, hanıma telefon edeceğim, ama ne için telefon edecektim onu da unuttum. Olsun edeyim yine de sorayım. Ben sana niye telefon ettim diye? O da hemen bilemez. Bilir, bilir benden daha az unutkan o. Bir günde adımı unutacağım. Onun da kolayı var. Aynanın karşısına geçerim, sen kimsin, sen kimsin, diye sorar sorar dururum, o da bana bir cevap verir herhalde. Aynada ki suretime şöyle dikkatli baksam, ben bu adamı bir yerlerden çıkartacağım da derim yani eninde sonunda... Yeni bir yöntem bulmam lazım bu unutkanlığımı alt etmek için, parmağa iplik bağlamak ile olmuyor. Buldum mu onu da bir yere not edeyim ki ne yöntemiydi diye sonra düşünen adam heykelinde ki adam gibi düşünmeyeyim.

AHMET ZEYTİNCİ

Beğen

Ahmet Zeytinci
Kayıt Tarihi:13 Mart 2019 Çarşamba 07:03:15

UNUTMAYAYıM DIYE YAZISI'NA YORUM YAP
"Unutmayayım Diye" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
İBRAHİM YILMAZ
13 Mart 2019 Çarşamba 22:31:42
Merhaba Ahmet bey, keskin kaleminizle insani halleri ne hoş bir mizahi üslupla anlatmışsınız.
Dünya yerinde durmuyor ki, dönüyor ha bire. hele belli yaştan sonra daha hızlı mı dönüyor ne... Ve her dönüş ömrümüzü törpülüyor. "Olacak o kadar" deyip okumaya- yazmaya devam diyelim.
Emeğe ve sanata saygımla kalın.




1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Ahmet Zeytinci 14 Mart 2019 Perşembe 11:42:25
Teşekkür ederim Hocam saygıyla...
Yeganem
13 Mart 2019 Çarşamba 11:22:29
İbadet edenlerin inançlılların, okuyan ezberini tekrarlasın zihni daima meşgul eden denklem bulmaca çözenlerde unutkanlığının daha az olduğu söyleniyor olduğum yerde.
Diğeri de ilaç sağlık konusu önemli haftalık her gün sabah öğlen akşam hangi ilaçşarı alıyorsunuz bir haftalık günler zaman belirtilmiş kutucuklar var...Sabah öğlen akşam ne içiyorsa konuyor hasta yanlışlıkla çok ilaç almamış oluyor..Onlarıda çok almasın diye evde ki bakıcısına tembih ediliyor..İlaçla zehirlenmelerden korumak için şart..
Allah yardımcımız olsun her dünyaya gelen büyür olgunlaşır yaşlanır sırayla sorunlar başlar...Çocuklar gibi merhamet şefkatle bakıma en çok yaşlılıkta gerek var..Hastayken tek başına zor.Allah hastalara şifa bakanlara sabır merhamet versin..Güncel ama güzel biz yazıydı okuduğum Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Ahmet Zeytinci 13 Mart 2019 Çarşamba 12:25:56
Teşekkür ederim katkılarınıza saygıyla...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.