Tunçtan kapısı girilmez
Eni sonu bir bilinmez
Bir meyâli dünyadır aşk

Ne aslını gören olmuş

...

Bir şiir olmalı demir attığım
Fırtınam durmalı ismini yazdığım kıyıda
Bir gemi kalkmalı sen sandığım
Ufka bakıp susmalı
Seninle dolu dalgalarımda

...

Gündüzler yaralı…

Geceler sitemkâr, gündüzler yaralı,
Bir ah çekilince hüzün sarar canı.
Ah mehtaplı çiçeğim, buğu gözlüm,

...

Âlim kisvesi verilmiş övünüyor,
İlimden edepten bi haber yaşıyor,
Şeytan meleklere de âlim olmuştu.
İnsan her kötü işi ondan biliyor.

...

Ey yâr! Gül’ün üstüne gül koklamam, bilirsin;
Ağyarın bahçesinden dal yoklamam, bilirsin.

Senden başka yâr sevse, bu yüreği sökerim;
Yakarım, kül ederim, yollarına dökerim.

...

Aslı, “Ne konuşacağız acaba?” diye içinden geçirerek kısa bir tereddüt yaşadı. Merakı yüzüne yansımıştı ama yine de saygılı bir gülümsemeyle başını salladı. “Peki Ebru Hanım,” diyerek sözünü tamamladı. Odaya girmeden önce üzerini düzeltti, derin bir nefes alıp kapıyı nazikçe çaldı. İçeriden gelen “Gel Aslı,” sesiyle kapıyı açtı. Ebru Hanım gülümseyerek, “Otur,” dedi ve konuşmaya başladı: “Seninle yeni proje hakkında konuşmak istiyorum.” Ardından yumuşak bir tonla devam etti: “Bunu Tugtekin’e yardımcı olmak, yani bir alt seviye gibi algılama… Daha çok iş yükünü paylaşmak olarak düşünebiliriz. Fotoğraf standında onunla birlikte çalışmanı istiyorum. Seni bu görev için düşünüyorum, ne dersin?”
Aslı kısa bir an düşündü, sonra kararlı bir sesle konuştu: “Reddetmek olmaz… Siz uygun gördüyseniz ben elimden gelen gayreti gösteririm, Ebru Hanım,” dedi. Sözleri hem saygı hem de içinde büyüyen yeni bir başlangıcın izlerini taşıyordu. Ebru Hanım memnuniyetle başını sallarken, odanın içinde yeni bir başlangıcın sessiz ama güçlü heyecanı hissediliyordu.

...

Gecenin hangi vaktinde,
Düşlerin yorgunluğu sinerken gözlerine,
DERT bir başka olsun,
Gözlerin bir bAŞKa olsun


...

Deniz, mavi tonlar giymiş...
Hangi rengi seçeceğini,
Size danışmak zorunda değil ki!
Bu sevda, denizin derinliklerinden görünmez.
Kim yıldızlara, gökyüzüne yükselip sorabilmiş?

...

yetersiz kalıyor seni anlatmaya
düşünce ve duygular, cümleler
Gülü gülistanısın gönlümüzün
ilk ve son heyecansın
seninle yaşanılır güzellikler

...

Pembe ve koyu mavi,
Aşkın ayak sesleri,
Onun güzel gözleri,

Bir aşk seremonisi

...