Hain terör örgütünün, gaddar isyancıların kökü kazınsın

Tek hain kalmayana kadar tüm hedefleri vur
Pusu kuran haine karşı Mehmedim hep uyanık dur


...

...

Söyle n olur söyle neden vurursun
Zavallı yüreğim sevdikçe seni
Ha bre tetiğe basar durursun
Kurşun yuvası mı sandın sen beni

...

BİR KARDEŞİM OLACAKTI BENİMDE
SAĞLIK OCAĞINDA KONTROLLERİNİ
YAPTIRIP EVİMİZE DÖNERKEN
NEREDEN GELDİĞİ BELLİ OLMAYAN
SERSERİ BİR KURŞUN

...

Tarumar etti o gözelim yuvayı
Çil yavrusu misali saçıldılar...
Toprak utandı biz utanmadık.
Yavruyla doluydu her yer
Bazıları uçmayı öğrenememişti

...

Hani nerde O yemyeşil menekşe kokan bahar
Gözümde şimdi yaşlı bir mazının anıları var
Hep bendemi birikecek,Ah,lar vahlar pişmanlıklar

Gecemi sis bürümüş ,gündüzümde karanlıklar

...

Tevfik Fikret, Galatasaray Futbol Takımında, 1910 yılı şampiyonluk şildi ile - orta sıranın ortasında
Osmanlı İmparatorluğu’nun dağılma sürecinde yetişmiş bir şairdir. Servet-i Fünun Edebiyat Topluluğu’nun lideriydi. Fikirleri, devrin aydınlarını etkilemiştir. Devrimci ve idealist kişiliği ile etkiledikleri arasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal de vardır. Çağına göre ilerici düşünceleri nedeniyle yaşadığı zaman dilimini sonraki dönemlere bağlayan bir isim olmuştur. Türk edebiyatının batılılaşmasında büyük pay sahibi bir şairdir. Manzum öykü biçiminde kaleme aldığı eserlerinde aruzu başarıyla kullanıp konuşma diline yaklaştırmıştı. Türk edebiyatındaki ilk çocuk şiir kitabı Şermin’in yazarıdır. Çok başarılı bir öğretmen olan ve ömrünün sonuna kadar öğretmenlik mesleğini sürdüren Tevfik Fikret, Ocak 1909’dan itibaren bir buçuk yıl süreyle Mekteb-i Sultani’nin müdürü olarak görev yapmış ve okulun efsanevi müdürü olarak ünlenmiştir.

...

Evlenip,yuva kurup,mutlu olup,karı koca olması da vardı
Hayat işte kimseyi de beğenmedi,ne tipini,ne huyunu,ne suyunu
Şimdi koca karı olup da kalakaldı

...

Senle anladım hayatı .
Gitme tek uyuşturucum sen oldun .
Beni sensiz bırakma.
Hayalini kurduğum bu minik yuvamı yıkma
Sen aşk kelimesine en çok yakışan insansın

...

Yalnızdılar,
Solgundu yüzleri.
Kadersizliğini
Neden diye, sorar gibiydi
Gözleri,

...