8
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
1162
Okunma
Yaşadığımız her serüvenin başı ve sonu,
Hep sana yöneliyor, sana dayanıyor
Ey çarkı felek!...
Hep dönüp durduk yörüngende
Biraz durakla, biraz aman ver!...
Hakkımız olsun az soluklanmak,
Biraz da nefes almak.
Senin ivmen, senin hızın,
Neden böyle hep sonsuz?
Kuralların, usullerin, hep amansız.
Labirentlerin içindedir yollarımız
Suç mudur az ara, biraz da mola istemek,
Geleni – gideni hep döndürüp durursun;
Kalan son güzel günleri yaşamak için
Biraz soluklanıp biraz da duraksasan.
Kaç mevsim gelip geçti üstümüzden
Yassıldı tepeler, dağlar küçüldü,
Nehirler kurudu, sular çekildi
Kimlere darıldı güzelim dolunaylar!....
Başına buyruk karanlıklar muktedir,
Yüzümüzü güldürecek sabahların olmasına
Umutvar güneşlerin doğmasına,
Muktedir karanlıklar asla izin vermediler.
KEMAL POLAT
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.