bijon deliğine kadar
sövdüğüm
bir otobüs aldı elimden
o !
ilk aşkım
ilk göz ağrım dı !
eline soğuk su dökülmesine
kıyamadığım
canımdan ötéydi o !
çiçek vermeye kıyamadığım
çiçeğim di o !
meğer dönek,
meğer dümbelek

o !
gittikten sonra !
kalem tutan ellerim kadehlerle tanıştı
içtiklerim damla damla dökülürdü
burnumdan
avuclarıma

Nedim`den
Fizuli`den
diyen bu dilim
gün gün argolaştı çamurlara
bülendi

derken..!
şişme kabadaylığın tespihime
el attim
gözlerim
9 mm mermi çekirdeği
kipriklerimin her birisi
keleş namlusu
suratım sa ?
asıldıkca asıldı
sanki gangster bozuntusuna
dönüştü

güçüm yetene çattım
yetmiyene taş attım !

birgün
bir belediye otobus durağında
rasladım ona !
o…..idi……o…!
cismi değilse
resim
o idi !

elinde çantası…..mini eteği
müşteri bekleğen
bir yosma idi !!

bir an irkildim
irkildim bir an !
bu kadar
içtığime değer mi dedim ?


Kadir Haktan TÜRKELİ