Hüzün ve karamsarlık düşmüş sayfaya
sevdaya dair yıkılmış kaybedilmiş bir aşk
çok güzeldi efendim,güzel şiirinizi tebrik ediyor
saygılar sunuyorum..

Öykündüğün hayat, ne kadar bağlar ki seni
Hayatın, balatalarına tutunmadıktan sonra
Düşlerinin havzalarında,istediğin kadar koş
Meramsız, mealsiz, sır kuşanmış, havayı soluduktan sonra
Gideceğin yer de, durduğun yerde,kadranını kazıyamadığın yerdir

İstediğin kadar öyküle, gecmişini,
Nazımsız eşiklerde ,dünün beşiklerinde kalmışsa
Kasımpatı hüzünlerin...
Bir ses bölüyorsa, seni hala geceden
İstediğin kadar öykün, hatta höykür
kandırma kendini, hadi özgürsün, bögür

Kim seni, senden daha fazla kandırır ki
kim böler, seni carpanınla senden başka
mimarında sensin, celladın da
Kim oynar ki böylesine, finalsız,perdesiz
Başrolde sensin ,dublaj da

Hadi kapat ışıkları,perde kapansın
Herkes ait olduğu yerde kalsın
Bir varmış bir yokmuş...
Kimbilir belki de bir masalın, düssüz kahramanısın


Çok anlamlı ve duygların etrafınızı sarmaşıklar gibi sarması elem verici,hiçbr zaman aldanma ve aldatma bir başkasını,onu zaten fark etmişsiniz,toplumun gidişatı hep çıkara doğru yönelliktir.Kim kimi aldatabilmişse....Kutlarım...
Sevgi ve selamlarımla...