Bir kimseyi sahip olmadığı sıfatlarla övmek, onu kibarca yermek demektir. CEMİL SENA [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
25.11.2007 tarihinde eklendi.
634 çoğul gösterim
624 tekil gösterim
6 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

TEK KATLI DÜNYALAR



Onların aşina oldukları iki renk vardı.
Haki renk toprak ile
Üzerinde gri dört duvar,
Yağmurdan kardan..
Çatı değildi başlarını koruyan,
(*) Lom gezdirilerek sıkıştırılmıştı toprak dam..

Umut bağladıkları
Koca şehirlere gelip,
Derme çatma bir çatıydı
Onların tek emelleri..

Nerden bileceklerdi,
Arşa değen gökdelenleri,
Şimdiye kadar,
Bildikleri, gördükleri tek yükselti
Bulundukları yerin cami minaresiydi..

Onların dünyası tek kattan öte gitmemişti ki..

Koca şehirlerde görmüşlerdi..
Yıldızlara yetişmeye çalışan,
Bir ok gibi gökyüzünün böğrüne
Saplanmaya hazır gökdelenleri..

Onların dünyası tek kattan öteye gidememişti..

Katlar üstüne dizilmiş
Kat kat dünyalarında
Boğulmaya mahkum edilmiş insanlar yaşardı..

Tavanında ayrı bir dünya
Tabanında bir başkası
İç içe geçmiş..
İçi geçmiş dünyaları
Sıkıştırılmış katlar arasına..
Pastırma misali yaşamları…

Onlar tek katlı dünyalılardı.
Tek katlı dünyalarıyla,
Kendi dünyalarını yaşıyorlardı…

Onların tek katlı dünyaları,
Kuşbakışı bakan gökdelenlerin dibinde,
Yerden biten mantarlara benziyorlardı..

Korumasızdı…
Yoktu kapılarında bekçi köpekleri
Yoktu kendi dünyalarını hapsettikleri
Dikenli telle çevrili,kale gibi duvarları..

Onlar duvar niyetine,
Etraftan topladıkları
Gri taş parçalarını
Sokuşturarak bir diğerinin boşluğuna
Örmüşlerdi kendi çeperlerini…

Onların dünyası tek katlı ve korumasızdı.

Alçak tutmuşlardı duvarlarının boylarını
Görmek istiyorlardı İnsanları;
Ve duvarlarının ardındaki gizli yüzlerini..

Onların bu dünyadan hariç
Yoktu başka dünyaları..

Hani birde korktuklarından değil de,
Bahçe diye,
Çeperlerin ardına sakladıkları,
Dönüm dönüm tarlalara bedel
Avuç içi kadar toprak parçasında yetiştirdikleri
İki dal maydanozu,
Tavukların didiklemesinden korumaktı..

Kaybetmekten korkacak
Yoktu ki kayda değer bir şeyleri….

Onların dünyasında,
Her renk çivit mavisiydi
Çok sevdiklerinden olmasa gerek?
Rengi de ucuza getirmekti niyetleri..

Onların dünyası şimdi
Tek tip misali tek renkti..

Renk diyip geçmeyin,
Renklerinde kendi aralarında,
Değişiyordu bedelleri.
En can alıcısıysa,
Kırmızı olsa besbelli....

Onların dünyaları da,
Hayalleri de tek katlıydı...

Tek hayal ettikleri kat lüksleri,
İştahla yemeye çalıştıkları
Kat kat kremalı gofretti..

Oların ayakları alışıktı toprağa..
Tek katlı dünyalarıyla birlikte..
Tüm çıplaklığıyla toprağa teslimiyetti..


Ferah YILMAZ- dağarcık
18.11.2007 istanbul 13:10 / 25.11.2007 izmit 04:24


(* LOM) , Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde evlerin üzerlerinde çatı olmayıp geneleksel olarak toprakla kapatılmıştır.Bu kapatma tarzı bazı yörelerde baca bazısında ise dam diye adlandırılmıştır. Yağmur ve karda toprağın sudan kabarmasını ve sızdırmasını önlemek amacıyla dam üzerinde silindir şeklinde ve arasından çelik halat geçirilmiş yaklaşık 50 kg civarında LOM diye adlandırılan taş gezdirilerek toprağın sıkıştırılması işlemi bu taşla yapılmaktadır.

Ferah Yılmaz



Ferah YILMAZ (dagarcik)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 Ebru Altın
 
25 Kasım 2007 Pazar 23:24:02
nasıl bir şiirdir bu ya:(
renklerinde bedelleri vardır;o kadar yerinte bir telaffuz ki...
anlamlı şiirleri hep sevmişimdir
güzeldi...
 kehya
 
25 Kasım 2007 Pazar 20:58:00
Yapılar; İnsanların ahlaki ve yaşam biçimlerini belirleyici bir unsurdurlar.

Şir çok güzeldi... beğeniyle okudum.
Tebrik eder, selamlar, saygılar sunarım.
 kardanadam
 
25 Kasım 2007 Pazar 19:57:03
Katlar üstüne dizilmiş
Kat kat dünyalarında
Boğulmaya mahkum edilmiş insanlar yaşardı..

Kutlarım
herşey vardı şiirde
ve bir an 1968 li yılların Konyası geldi gözümün önüne
her evin damının üstünde bir yuvarlak

Sevgi ve hürmetlerimle
 ufurmelerim
 
25 Kasım 2007 Pazar 19:29:20
Katlar üstüne dizilmiş
Kat kat dünyalarında
Boğulmaya mahkum edilmiş insanlar yaşardı..
tebrik ederim....
 andaç
 
25 Kasım 2007 Pazar 19:18:50
Tek hayal ettikleri kat lüksleri,
İştahla yemeye çalıştıkları
Kat kat kremalı gofretti..

Oların ayakları alışıktı toprağa..
Tek katlı dünyalarıyla birlikte..
Tüm çıplaklığıyla toprağa teslimiyetti..

şiirdeki hüzün ,hüznümü artırdı...düşündüm anlatılanları düşündüm...tebrikler
 Dadaş Abdullah GELGEÇ
 
25 Kasım 2007 Pazar 19:18:02
çok güzel dost,
eyvallah,
bende o tek katlı dünyanın çocuğuyum,
o günleri yeniden yaşadım adeta,
sağolasın.


TEK KATLI DÜNYALAR şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum