Televizyonu acaba ben niye evime aldım?
Kitap okuyorken her gün, bunca günaha daldım.
Aldığım günden bu güne, ne çok da baktım, aldandım.
Televizyon, seni alıp evimde en güzel yere astım.

Televizyona çok güzel, her eve lazım diyorlar.
Olmasaydı ne olurdu, halimiz acep diyorlar.
Çocuklar her sabah akşam televizyona baktılar,
Televizyon olmadan, inan daha çok rahattılar.

Kumandalar elimizde, devamlı hep tarıyoruz,
Kanallar bir tek değil ki, başka kanal arıyoruz.
Birisine bakmak yok ki, her kanalı seçiyoruz,
Televizyona bakarak namazlar geçiriyoruz.

Tembel aleti elbette, tembelleri oyalıyor,
Ders çalışmıyor öğrenci, dizileri kovalıyor.
Öyle ilgi çekici ki, öyle de aldatıcı ki,
Hacıyı da hocayı da hep yoldan çıkartıyor.

İradene sahip olsan, bu nasıl olacak ise,
Belki sen oluyorsun da, bir sürü bak olamayan.
Sen yokken evde gizlice, çocukların bakıyorlar,
Televizyonu bırakıp, CD’ye film takıyorlar.

Yararı mı yok baktım da, çok aradım bulamadım,
Zararı desen pek çoktur, bol ahlaksız programlar.
Habere, tartışmalara bakarım diyerek aldım,
Kanal kanal bak gezerek, ahlaksızlığa daldım.

Kıldırmaz inan namazı, asla çektirmez tesbihi,
Okutmaz güzel Kur’an’ı, yazdırmaz güzel yazıyı.
Eskiden kitap okurduk, o evimizde yokken,
Kitaplarım hep tozlandı, süslü raflarda çokken.

Komşuya her gün giderdik, bilenler konuşurdu,
İnsanlar birbirlerine hallerini danışırdı.
Batı insanı sinema, TV ile yok edildi,
Sıra bu sefer de bakın, bizim nesillere geldi.

Geceleri kalkan varmış, şu program var diye,
Yüzünde nur yok zavallı, dönmüş adam zenciye.
Bakmasak ne güzel olur, nur gelir yüzlerimize,
Televizyonu bulan da mezarda çekiyor işkence.

Açık saçık birçok dizi, birçok yarışmalar,
Kur’an mı yasak, nasıl olur, kapatırlar okursalar?
Bize hiç de benzemeyen, birçok sanatı bozuklar,
Hayvan gibi yaşayan, dizilerde ünlü konuklar.

Çocuklar asi ise, bu televizyon yapıyor,
Allah’ı bırakıp gençler, şeytanlara tapıyor.
Satanistler nerden çıktı, hep hacı, hoca çocuğu,
Televizyonda alçaklar, gece kadın pazarlıyor.

Dallas vardı bir zamanlar, ne kadar da rezildi,
Şimdikilere bak hele, rahmet okutuyorlar.
Memleketin çocukları ahlaksız olsunlar diye,
Gecenin bir yarısında edepsizlik yapıyorlar.

İdare ortada yok ki, ahlaksızlar bir şebeke,
Kadınları satanlar da, eroin pazarlayan da.
Devletimiz güçlü olsa, yayınları durdurur,
Şova da geneleve de ebedi kilit vurur.

Eskiden biz bir filmde görseydik açık bir yeri,
Utanırdık orada, hepten kapatırdık TV’yi.
Şimdilerde seyrediyor bir arada tüm aile,
Aile ile kalsalar, seyrediyor tüm mahalle.

Cine 5, Show, Diji Türkler adına bak hele yabancı,
Reklamında görüyoruz, ahlaksızca yayınlar var.
Bunca kanal gece gündüz, lağım gibi akıyorlar,
Bir de üste para verip, insanlarım bakıyorlar.

Batıdan biz almalıyız, tekniği, teknolojiyi,
Fikiri onların olsun, ahlaksızca her bir şeyi.
Bizim bak örfümüz var, ananelerim dopdolu,
Japonlara bir bak hele, hâlâ geniş kimonolu.

Çocuk bile bakmıyormuş, açık saçık bir kanala,
İğreniyor çocuk bile, Allah’tan çok korkuyorlar.
Ya bizlere ne demeli, neden bizler bakıyoruz,
Ertesi günlerde safa geçip, takkeyi takıyoruz.

Yarışmalar bilgi veriyor, insanları seçiyor,
Ya güzellik yarışması, körpe kızları açıyor.
Birçok ahlaksız insanlar, masalara oturmuşlar,
Hovarda azgınlara baldır bacak seçiyor.

Biri bizi gözetliyor, alçak ne kadar bayağı,
Dışarda daha berbat, gözetliyorlarmış yatağı.
Banyoda, havuzda onlar, yiyorlarmış türlü haltı,
Sanmam ben çok uzak değil, bizde de yerler bu haltı.

Utanma, arlanma yok ki, bunlara sanat diyorlar,
Biri bırakıp kadını, diğeri alıyorlar.
Eskiden pek uzak değil, beş yıl önce yasaktı zina,
Gördün mü kaldırdılar, hep kötü doldu mahalle...

Yirmi sene önce kötü bir kadın vardı mahallede,
Kötü olmasın kızlar diye çıkartırdık dışarı.
Nerdeyse şimdi mahalle hep kötülerle doldu,
Bir bacımız çarşaflıysa, onu mahalleli kovdu.

Sinema bozdu hep bizi, eli kırılsın yapanın,
Bıraktı televizyona, artık sinema yerini.
Kızlar masumdur alçaklar, kirletiyor beyinleri,
İşleri bitince de atarlar sokağa bedenleri.

Ramazanda akşam güya, tanıtıyorlar dinimi,
Maksat o değil ki asla, karıştırmak zihinleri.
Birçok fikri bozuk hocalar, zehrini akıtıyor,
Bir de zamanımızı çalarak, bizleri bakıtıyor.

Madem ki güzel dini yayın yapmak istiyorsun,
Yapsana her ay, her hafta, yedi saat dinî yayın.
Ver bana bütün kanalı, dinimi anlatayım,
Peygamberimi, Allah’ımı bir güzel tanıtayım.

Yok, illa fikri bozulmuş hoca çıkacak ekrana,
Dinledikçe hep diyorum, vallahi bunlar maskara.
Yazık seni dekan yapıp başa geçirenlere,
Liyakatli hocalarım dururken seni seçenlere.

Kapatın bu fikri bozuklar televizyona çıkınca,
Açın başka kanalı tek, olsun orada eğlence.
Eğlence en fazla biraz günahkâr eder adamı,
Bunlar tasdik edilirse, dinden çıkarır insanı.

Yok mu faydası, olmaz mı, pek çok araştırsan bunun?
İsterse Kur’an’ı öğretir, ülkeye hep bir ağızdan.
Kanalları sen seçip de sokma eve her kanalı,
Şükür Hakk’a uyanıyor artık ülkemin halkı.

Haberleri seyretmek, memleketi yoklamak,
Seçimler geliyor bak, adayları tanımak.
Bazı filmler çok acıklı, hepsi mesaj veriyor,
Yardım programlarında inan gözlerim doluyor.

Televizyon olmasaydı, onları nasıl tanırdık?
Biz rahatız evimizde, onlar da mesut sanırdık.
Deprem olmuş, viran olmuş Doğu’muzda evler, yurtlar,
Öksüz kalmış çocuklar, yetim kalmış kızanlar.

Çiçekçilik, arıcılık, halıcılık kurslarımız,
Gençlere, kızlarıma mesleğini tanıtıyor.
Genel kültür, sanat, yemek programlarımız,
Onca hanımla kızları, aileleri kurtarıyor.

Trafik kurallarıyla, boğulmalar öğretilir,
Yeni doğan bebeklere nasıl aşılar vurulur.
Deprem geliyor bak, ondan nasıl kurtulunur,
Bunlar en kolay güzelce televizyonda verilir.

Hâlâ okumayan vardır birçok Doğu ilinde,
Cahilleri eğitmeli, güzel meslek öğretmeli.
Bir kanalı hemence okumağa vermeli,
Hanımlara, kızlara bir sanat öğretmeli.

Hüdayî televizyon alet, kullanana çok faydalı,
İyiyi bak öğretseler, merak etseler yararlı.
İyi olsa insanlarım, programlar iyi olur,
Kötüyse insanlar, programlarda kötü olur.


17.06.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ