faruk ertekin
13 şiiri kayıtlı

çocukça

faruk ertekin
  0,0 / 0 kişi ·0 beğenme · 2 yorum · 902 okunma

çocukça


ben , hepimiz
belki sizde yapmışsınızdır
kediyi ağaca bağlamak ve sonra
sopalarla dövmek bir cesedi
canice ama zevkliydi.
vicdansız ama sıradan,
insanlık dışı başkalarına ama bize doğal gelen
onlarca işimizden birisiydi bu da.
kedi fazla dayanamamış ve ölmüştü.
biz faaliyeti biraz zevksizleştiren
bu ölüme üzülmüştük belki ama yılmamıştık
bu çocukça(!) oyunumuzdan.

şimdi, yıllar sonra tuhaf bir şekilde
yaptıklarımın yanlış olduğunu biliyorum
ama hiçbir zaman olmamalıydı demiyorum.

neden mi?
inanın ben de bilmiyorum.
Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
çocukça şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

çocukça şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
4 Ekim 2007 Perşembe 23:40:12
çünkü biz insanız, doğadaki en vahşi ,en iğrenç varlıklarız biz, bunu kabullenmemiz lazım...
biz de küçükken kedilerin gözlerine çomak sokardık merak ederdik, çocukken bile cani insanlar ama bi taraftan da başka bir haldeydik...
bir küçük kaplumbağa yumurtası bulmuştuk ve kaplumbağa yumurtadan çıkar çıkmaz biz nereye gidersek onu da yanımızda götürmüştük, yediğimiz şeylerden ona da yedirmeye çalışırdık ama hiç yemezdi, sonra biraz büyüdükten sonra kabuğunda bir yamukluk fakettik, devamlı elimizle taşıdığımız için kabuğunun kenar tarafları içe doğru göçmüştü... bundan kaplumbağa da nasibini aldı tabi onu bir ay sonra annesini bulduk aynı bölgede onun yanına koyduk ama annesi onu ayağıyla ve başıyla ittirdi, çok şaşırdık, bir ders aldık, anne onun kendi yavrusu olduğunu bilmiyordu belki de çünkü henüz yumurtadan çıkmadan onu biz sahiplenmiştik, daha sonra onu geri vermek istediğimizde de kendi yavrusunu tanımayıp onu itekledi, kovdu...

işte biz çocukken o küçük kaplumbağa gibiydik bize ne tarafımızdan bastırdılarsa o tarafımızdan içimize göçtük ve büyüdüğümüzde o göçük izi silinmedi, daha da belirgin ortaya çıktı...


:)

kusura bakmayın böyle bir şey yazdığım için ama engel olamadım şiir anılarımın kapılarını açtı bir anda, bu yazıyı kopyalayıp yazılarıma eklesem mi acaba şimdi :)

tekrar özür dilerim özele girdiğim için ama şiir bana ilhamı verdi, şiir çok içten yazılmış olmalı bu nedenle...
4 Ekim 2007 Perşembe 22:26:28
Yorum olarak ne yazılması gerektiğini inan ben de bilmiyorum.

Doğru, çocuk yaparak öğrenir.

İnsan çocuk da olsa eşref-i mahlukatMIŞ.

Ama sanıyorum bir yara bırakmış içinde, belki bu yarayı taşıma diye yani, doğru yapmamışsın denebilir mi?

ne diyeceğimi inan ben de bilmiyorum.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.