poseidon
10 şiiri kayıtlı

ÖLÜM YAZILMIŞ COĞRAFYAMA

poseidon
  0,0 / 0 kişi ·1 beğenme · 3 yorum · 1076 okunma

ÖLÜM YAZILMIŞ COĞRAFYAMA


ey maviyi dilimleyen gümüş kuşum
bilki ancak gözlerimden okunabilen bir çığlıktır susuşum
karaderili bir kovgunum belki yersiz yurtsuz
sarışın esmer kızılderili ya da
neyi değiştirir tenimin rengi ölüm yazılmış coğrafyama
bütün acılarda atan benim yüreğim öldürenlerin değil
sevdayı öğrendim spartaküsten direnmek düştü payıma
peşimdeydi bin yıl önce sinsi bir köpek gibi ölüm
hala aynı türküdür dilinde urkekliklerin
sakalında bulut kümeleriyle munzur baba
ve kırmızı benekleri alabalıkların
tanığıdır hala kan çığlıkların.


ölüm soğuk bir esintidir balam
bir kurşun vınıltısıyla gösterir bazen insafsızlığını
buza keser ansızın çocuksu bir yürek
sevdalı gözbebekleri donar mavisinde özgürlüğün
-ölümün estetik olduğu anlar da vardır ey şair-
düşer kör bir güvercin dipsizliğine uçurumların
döner dostsuz merhabasız bir saka tutsaklıklara
kimsesiz kuytularda usulca yarpuzlar açar
soluk olur bir tutam tütün yetişir imdadına morarmış dudakların
soyunur karasuya acılarını yaylakızı
bedeninde uzak düşlerin ürpertileri
ve hayal dağı keser yolunu ümitlerin

antenlerden süzülen çamuru keyifle yudumlar gözlerinden
şehvetler büyütür çıplaklığında ölülerin küçük burjuva
kırıntılar üstüne kurulu yaşamlarda ihanete ayarlanır sevdalar
ulusal bir cinnete dönüşür korku medyatik yalanlarla
ve duyarsızlıklar kara dipnotlar olur tarihe düşülmüş
herşeyi kâra dönüştürmenin telaşı kurt sofraları
ölüm üzredir bütün hesaplar teslim alır yürekleri


ölüm yazılmış coğrafyama
kanla yıkanır her seher salkımsaçak buzulları dağların
sesim soluğum delik deşik fermanlar çalınmış tarihlerden
sürgünüm dağlarımdan tezek dumanına hasret köylerim
çöplüklere umut bağlamış adsız çocuğumun gözbebeklerinde korku
kör kuyularda kimsesiz cesetleri sevdiklerimin
ölüm yazılmış coğrafyama
ihanete çıkmış adı ağıtların...

ağlamayı unutalı çok oldu sevdalar büyütüyoruz göz pınarlarımızda
ufkumuza duran dalkavuk bulutlara inat güneşe uzanıyor gözlerimiz
ölüm yazılmış coğrafyalarımıza
ve haykırıyoruz duyulsun sesimiz
korkumuz yok baharla gelecek ölümden
soğuğun korkunun bağrını delen kardelenleriz biz...



Mikail Dağlar
Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
ÖLÜM YAZILMIŞ COĞRAFYAMA şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

ÖLÜM YAZILMIŞ COĞRAFYAMA şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
poseidon
16 Ekim 2006 Pazartesi 23:45:04
Önerin için teşekkürler. De bu şiirde beğenmediğin şey tam olarak nedir ? Anlayamadım. Belki daha açık yazmak istersin.
murat şahin
29 Haziran 2006 Perşembe 10:57:33
ağlamayı unutalı çok oldu sevdalar büyütüyoruz göz pınarlarımızda
ufkumuza duran dalkavuk bulutlara inat güneşe uzanıyor gözlerimiz
ölüm yazılmış coğrafyalarımıza
ve haykırıyoruz duyulsun sesimiz
korkumuz yok baharla gelecek ölümden
soğuğun korkunun bağrını delen kardelenleriz biz...
..........................................................................................................

tümü ile çok güzçlü........ben vurulduğum yeri aldım gidiyorum.................................
sevgi ve saygı ile.............................
Vahdettin Yılmaz
28 Haziran 2006 Çarşamba 22:02:58
Susmak bile çığlık..'atan benim yüreğim/ öldürülenlerin değil. ' Hangi akbabanın gagasına bağlasam bu dizeleri ,inanın tövbe eder ölü eti yemeye.
'Ölüm sinsi bir köpek peşimizde', 'ölüm soğuk bir esintidir'..Bu kadar ölüm hangi şiirin katlanabileceği bir acı?Yarısını kaybetmiş,belki susan her yüreğe pay etmiştir bir kez daha duyabilsinler diye ur kekliklerin sesini..
'ağıtların adı ihanete çıkmış' ve hala şiir yazılıyor.Dizelerin boğazında bir yumruk..Bu boğuk sesler bize mi ait?
'ölümün estetik olduğu anlarda vardır ey şair' ..İnanıyorum.Ne ki korkunun estetik olduğu anlar yoktur.
Bu şiiri okurken titriyorum.Yüreğimi hangi dala assam,hangi türkülere yıkatsam bilemiyorum.
Ama hala bir ümit kardelenler,kardelenler,kardelenler...
Şiir Künye
Kayıt Tarihi
: 28.6.2006 15:38:12
Puan
: 0.0 / 0 kişi
Okunma Sayısı
: 1076
Yorum
: 3 yorum
Beğeni
: 1 kişi
Web Zaman Damgası
Şiiri Beğenenler
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.