Ben kimseyi aklımda taşıyamıyorum
Yüreğimde taşıyorum,ağır geldi bu nakliye yüreğime
Ağır geldi usta…

Hep uzattım kanayan kalbimi,
Birde
Kırmızılığından utanan,
Kırmızı bir gül,dikenleri yüreğimde saplı
Aşk’ın avuçlarına bıraktığım o gül var ya usta…
Adı gibi güldürmedi beni….

Yürek üstü düşmelerim, ayaklarıma dolanan hüzün baz duygular
Kalbimi delik deşik etti..
Her yerimden kanıyorum bu aşk’a
Uyanıyorum kan ter içinde
Liğme liğme parçalan miş yüreğim usta…..

Kaç kalem daha eskitsem bu veda ya
Bilmiyorum, tükenmiyor içimdeki azap
Alevleri sönmüyor yanar dağ olmuş kalbimin
Her gün yeni bir ateşe yelken açıyor,bahtsız yüreğim
En iyisi düşlerimden başlayayım asmaya
Usta….

Şimdi her sabah’ın gecesini getirip
Kimsesiz bir mezar başında
Düşlerimi asıyorum, dar ağaçlarında.
Ağma edilmiş sevdamın hürmetine
Düşlerim’in ölüşlerini seyret usta…
Sis çökmüş bu mezara, yaklaş biraz
Gözlerin şahit olsun
Gözlerim deki bu ölüme…şahit olsun usta…

Her gün asıyorum düşlerimi,Bitmek bilmiyor
Bana bir tane düş verir misin, fazlası ağır geliyor
Bir düşte öleyim,bir düşüşte usta…

Düştü bana O....
Oysa, usta…
Bu sürünmekte ney’in nesi..
Bir kerede ‘’çivin’’ olsun, ulan üzerinde
Çivisi çıkmış aşk’ın batağına düştüm Ben…
Kaldıran yok,yok be usta….


Serdar özyanız 20:43 08/eylül/2011 eyvALLAH