Sonsuza yürümek başlangıcı bilinmeyen bir yolda
Rotasını şaşırmış güvercin kaybolmuşluğunda
Kaldırımları merhametsizce çiğnenmiş bir şehrin
Sokak lambaları gibi bir yanar bir söner gönlüm
Duydum!ölmemişti
Nefes alıp veriyordu hüznüm
Oysa bilirdim ,
Kalbi çarpan her kelebeğin kısacık ömrünü
Aslında ben,neden gözlerim kapalıyken rüyalar gördüğümüde bilirdim.
Fakat sizlere söyleyemem üzgünüm!


Üzgünüm! üzgün olmayanlar adınada
Issız bir adada mahsur kalmış bir martının çığlıkları
Başı hiç okşanmmamış bir çocuğun oyuncakları
Hiç tanımadığım o kadının yamalı sevdaları kadar
Hüviyetini kaybetmiiş zamanlardan çıkagelen
Sadece masallarda duyup avunduğum bir perinin
Yada dün gece kanatlarından düştüğüm meleğin
Adını hatırlayamadığım için üzgünüm!


Dedimya işte üzgünüm!
Hani o; ölümü bekleyen insanlar varya
Doğum gününü hiç kutlayamamış bir balık veya,
Dipsizlik gölünde vıraklayan müzmin kurbağa
Birde kirpiklerimin üstüne yağmur yağdığında
Sormayın, beter üzgünüm!


]