12
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma

İlk sevgi ondan doğdu.
İlk o dedi aşk.
İlk eş o oldu.
Kendi içinden doğurdu,
ruhunda canlandı;
Havva da hayat buldu.
İlk yasağı o deldi.
İlk zinciri o kırdı.
İlk günahı o tattı,
elma koydu adını.
İlklerin efendisi,
yaşamın ta kendisi.
Havva koydu adını,
oldu onun kadını.
İlk mahkûm o oldu,
ilk sürgüne o gitti.
Cennetten de kovuldu .
İlk tohumu o ekti,
adını sevgi koydu.
İlk aşkla başladı yaşam.
İlk insan aşktan oldu.
İlk hamur sevgidendi,
coşku ile yoğruldu.
O yüzden...
Aynı dilde güldü
bütün insanlar.
O yüzden...
Aynı dilde öptü
bütün dudaklar.
O yüzden...
Aynı dilde ağlar
bütün çocuklar.
O yüzden
aynı dilden anlamalı
her insan.
O yüzden
paylaşmalı acıyı
ve sevgiyi.
O yüzden
yaşamalı insanca
ve el ele.
O yüzden
sevmeli
Âdem gibi
Havva ile.
O zaman kurtulur insan,
kötülük unutulur.
O yüzden...
İnsan,
insan gibi,
insanca insan olur.
O yüzden...
Her insan çivi gibi çakılır.
O yüzden öldüğünde
o izine atılır.
O yüzden...
Bir delikte başlar bu hayat,
bir delikte son bulur.
O yüzden
doğum hatırlanır,
ölüm hep unutulur.
Yılmaz Tizgöl
Moskova
23.06.2020
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.