Çatladı o köhne diller, dillendirdi riyayı,
Kül yığdı masaya yar, ben pay ettim rüyayı.
Şimdi ne merhamet var, ne de o eski ferman,
Koparıp attım göğsümden seni bekleyen dünyayı!

Bakma öyle arkandan boşalan o yollara,
Bir ömür rehin kaldı zeval kalmış yıllara.
Soyundum ağır yükten, dilde kalmadı derman,
Hükmünü sen yazdırdın, son gelen fasıllara.

Çatladı köhne diller, koptu kopacak tufan!
Ne eski ferman kaldı, ne mülkünde bir el aman!
Ne yâr o eski yârdır, ne biz o kör inanan,
Hesap mahşere kalmaz, burda kapandı devran!

Ne bir parça pişmanlık, ne arkada kalan iz,
Bu yangının içinde kim kalacak ki temiz.
Söndürmez kora düşen, boca etsen ummanı,
Kül olmuş yangınımı, tüttürürüz alevsiz!

Söndü mü sandın o köz, daha yeni harlanır,
Bu yangının dumanından nice sevda narlanır.
Ne sen o eski yarsın, ne ben o eski nadan,
Hesap mahşere kalmaz, burda defter kapanır!

Çatladı köhne diller, koptu kopacak tufan!
Ne eski ferman kaldı, ne mülkünde bir el aman!
Ne yâr o eski yârdır, ne biz o kör inanan,
Hesap mahşere kalmaz, burda kapandı devran!

HaTTaB(Y.K.)