0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Gözlerinde bir göçer hüznü, içimde yaralı bir kuş,
Dağılmış pencereler, yorgun düşmüş bu sessiz yokuş.
Hani nerede o bülbül sesli, o coşkulu baharlar?
Şimdi boynu bükük kaldı, adı kalmış viran bağlar.
Duvarlar sormakta seni, köşe bucak hep hüzün,
Ne bir gelen var soran, ne de gülen o yüzün.
Bir rüzgar eser delice, söker kökünden dünleri,
Acıyla imtihan eder bu hazan vuran günleri.
Bilemezsin ne çok yandım o eski ahkamlarda,
Birkaç satırlık mektup kaldı bomboş o odalarda.
Ne bağ kaldı, ne de bülbül; dağlar hasrete gebe,
Giden gitti vefatsız, dönülmez bu garip sebebe.
Hayaloğlu ağlama deli gönül, hepsi birer hayalmiş,
Meğer bu sevda masalı, çoktan buraya kadarmiş.
Şimdi yalnızlık türküsü söyler dilsiz dağlar,
Gözyaşıyla sulanır artık bu ıssız, viran bağlar...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
