TAHSİN KALENDER

On yedi yaşında sarıldı taşa,
Ergezen’den çıktı bir garip başa.
Ömrünü adadı nakışa, taşa,
Ahlat’ın ustası Tahsin Kalender.

​Abdulcabbar Hoca verdi ilk dersi,
Kader erken kesti okulu, dersi.
Hayat oldu ona hayatın dersi,
Okulu taş olan Tahsin Kalender.

​Volkanik kızıl taş elinde erir,
O vurur çekiçle, taş cana gelir.
Ne zaman sertleşir, nereden gelir,
Taşın dilini bilen Tahsin Kalender.

Sadece duvarı örmekle kalmaz,
Mimarî zekâyı katmadan durmaz.
Zihninde tasarlar, asla yanılmaz,
Gönülden mimardır Tahsin Kalender.

Beş yüzü aşkın bir eser bıraktı,
Çeşme, minare, cami, binalar yaptı,
Geçmişin ruhunu bugüne kattı,
Ömrünü taş yapanTahsin Kalender.

​Bitlis’te, Erciş’te, Doğubayazıt’ta,
Çekiç sesi çınlar koca diyarda.
Yapıda, okulda, ahşap, tahtada,
Marangoz hem usta Tahsin Kalender.

Abdurrahman Gazi Türbesi şahit,
Selçuklu harcıyla eseri şahit,
Geçmişin izinde duası şahit,
Ruhunu adayan Tahsin Kalender.

​"Doğal tuğla" derdi sevdalı taşa,
Emeği harç oldu toprağa, taşa.
"Evim yıkılmaz" der, erdi bu yaşa,
Sağlamlık abidesi Tahsin Kalender.

​Çıraklar yetiştirdi usta sözüyle,
Geleceğe baktı umut gözüyle.
Anıldı nihayet devlet gözüyle,
Hazinesin dendi Tahsin Kalender.

​UNESCO listesinde tescilli ad,
Taşa nakşolundu o yüce murad.
Kalem aldı, yazdı kitaba da ad,
Hem şair hem usta Tahsin Kalender.

​"Merhaba baki kal" diyerek gitti,
Doksan iki yıllık bir ömür bitti.
Sözü de, taşı da zamana yetti,
Unutulmaz ruhuyla Tahsin Kalender

Birgül Otlu
5 Ağustos 2026

@öne çıkar