YAZIVER AHLAT

Taşına sinmiştir bin yıllık izler,
Her sabah bağrında tarihten sözler,
Kümbetler gölgende sessizce izler,
Geçmişten ne kaldı, yazıver Ahlat.

Süphan’dan esince serin rüzgârlar,
Van Gölü kıyında susar diyarlar.
Taşında konuşur nice hükümdar,
Kimler gelip geçti, yazıver Ahlat.

Ulu Camii bekler eski günleri,
Yorgun taşlarında ezan sesleri,
Her köşe saklıyor nice izleri,
Taşların dilinden yazıver Ahlat.

Emir Bayındır’da durur zamanlar,
Selçuklu ruhuyla ağlar mekânlar.
Kümbetler altında uyur insanlar,
Tarihin bağrında, yazıver Ahlat.

Kırklar’ın yolunda Kırk kardeş kaldı,
Her taşın üstünde bir hatıran kaldı.
Gidenler ardında derin iz saldı,
Tarihi şerefi, yazıver Ahlat.

Harabe Şehir’de taşlar konuşur,
Kederle yan yana yollar buluşur.
Her viran duvarda geçmiş konuşur,
Neleri gördüysen, yazıver Ahlat.

Bayındır Köprüsü suskun, taşları,
Harabeşehir’in mahzun yolları.
Her taşında saklı geçmiş yılları,
Terk edip gideni, yazıver Ahlat.

Tahtı Süleyman’da eski bir seda,
Kacer’den yükselir uzak bir nida.
Abdurrahman Gazi duamdır Hûda,
Merden Babayı da, yazıver Ahlat.

Yeşil Kale idi tarihin izi,
Taşında saklıdır geçmişin sözü.
Her sokağın taşır bin yıllık özü,
Mahzun hâlini de, yazıver Ahlat.

Dut kuşları gelir gurbet yolundan,
Parkın sesi taşar dört bir yanından,
Kışın sessizliği çöker yolundan,
Mazlumyegül’ü de, yazıver Ahlat

BİRGÜL OTLU AHLAT