​El açıp divana durdum, günahkâr bir kul gibi,
Yandım aşkın narıyla, çağlayan bir sel gibi.
Bir medet umdum candan, bin eyledi çok şükür
Gözümde bir damla yaş var, geçtim mülkten, ve maldan.

​Cebrail getirir vahyi, Hak kelamı dildedir,
Kalbe inen onur nuru, en mukaddes yoldadır.
Mikail rızkı ulaştirir, dağa taşa can verir,
Her bir zerre o emirle, secde edip can görür.

​Azrail kapıya gelir, ne ün dinler ne de şan,
Emaneti geri alır, biter bu fani devran.
İsrafil sur’a üfler de, kalkar yerinden ölü,
Divana durur cümle can, bükülür o gururlu.

​Nefis deryaya dalmış da, fark etmez günü yeli,
Ahiret yurdu hakikattir, aldanma ha deli deli!
Yunus gibi yanıp tutuş, Mevlâ’ya ver özünü,
Kapat bu yalan dünyaya, o hırslı yüklü gönlünü.

​Ey Hayaloğlu, sözü kes, divanda boyun bükülür,
Hak yoluna baş koyanın, günahı böyle dökülür.
Bir nefeslik bu hayat da, geçer gidersin yel gibi,
Açılır Hakikat kapısı, gir içeri der gibi...

Recep Hayal
​...hayaloğlu...