​Yalan dünya fani imiş, aldanma sakın kula,
Ömür kervanı göçer de, kimler erer bu yola?
Nefsine yenilen insan, bataklığa gömülür,
Hak yolundan şaşanın da, çerağı tez sönülür.

​Gecenin karanlığında, el açıp yalvar Mevlâ’ya,
Gözyaşın pınar olsun ki, erirsin o sevdaya.
Mal mülk hevesi boşadır, bu koca dağlar sizin mi?
Toprak olunca bedenin, paralar değerlenir mi?

​Yunus gibi derviş ol da, erirsin bu aşk ile,
Mecnun olup çölleri aş, Hak sevgisi baş tacı ile.
Bir lokma bir hırka yeter, dervişin gönlü zengin,
Bu yolda koşanlar bilir, haktır tek gerçeğin dengin.

​Azrail kapıyı çalar, vakit haber vermez ki,
Fani olan bu dünyada, kim kalmış ölümsüz ki?
Pişman olup tövbe eyle, geç kalmadan bu demlere,
Şifa bulunur inan ki, gönül den dönen sinelere?

​Ey Hayaloğlu, sözü uzatma,ki divana varalım
Hak kapısından başka kapıda boyun burulur mu?
Doğru olan yoldan sapma, secdeye var başın ile,
Varılacak menzil bellidir, Hak peygamber eliyle...

Recep Hayal
​...hayaloğlu...