SEVDA MARŞI

​Tütüyorum içten içe, durulmaz ki bu korum,
Gece göklerde açan gizli çiçekten sorulurum!
O benim gönlüme düşmüş ilk ve son damlamdır,
O benimdir, o benim ömrüme eş sevdamdır.

​Sana geldim, ne olur çatıp durma kaşını,
Çevirme benden o bir anlık tatlı bakışını!
Sana adadım bu canı, başkasına yar olmam,
Seni bir an görmezsem bir daha huzur bulmam.

​Ezelden bağlıyım ben sana, sevdada hürüm,
Kıramaz hiçbir zincir beni, boyun mu bükerim?
Sığmam bentlere, taşar coşkun nehirler gibi,
Yıkarım karşıma çıkan o karanlık engeli.

​Sarsa dünyamı soğuk fırtına, dertli keder,
Benim aşkımla yanan bir yüreğim var, bana yeter.
Hissederim bu gücü, korkmam, biter mi bu masal?
Bu büyük tutku sürer sonsuza dek, kalmaz hayal.

​Gözün mü benden kaçan o eşsiz mucize?
Değdirmem başka gölge o güzel çehrenize!
Sözüm var benim en baştan verilmiş yarına,
Kurban ederim bu ömrü senin tek bir anına.

​Gözümü senden ayırmam ki gülsün kaderim,
Kör ederim başka bakışı, ben seni özlerim.
Dolup taşar içim coşkuyla, unuturum gamı,
Aşar kalbim zamansız bu kederli akşamı.

​Süzülüp dur sen de içimde bir rüzgar gibi,
Silerim aradan artık o uçurum izini!
Benim hakkımdır bu candan sevmek seni her an,
Benim hakkımdır bu sevdada yanmak her zaman!

​Senin adınla başlatırım günümün ilk hecesini,
Seni düşlemekle geçerim bu uzun yaz gecesini.
Bana yol gösteren o parlak ışıklar gibi,
Aydınlatırım bu aşık yüreğimin her köşesini.

​Ne uzaklık yakabilir içimdeki bu koru,
Ne de yokluk karartabilir bu aydınlık yolu.
Sana akıttım bu coşkun derenin her damlasını,
Sana adadım bu ömrün en güzel sevdasını.

​Şüphen olmasın, bu duyduğun kalbimin sesidir,
Sana adadığım bu ruhun son nefesidir!
Sürdürürüm bu tutkuyu sonsuza dek, durmam,
Kopamaz bu bağ, seni başka bir sevdaya bırakmam!