Şair, gurbetle ayrılığın insanın gönlünde açtığı yarayı; dağlar, katarlar, keklik, bülbül ve saz gibi halk şiirinin köklü imgeleriyle içli bir söyleyiş içinde anlatmış. “Sinem delinsin de hatırın kalmasın” sözü, sevilenin gönlünü incitmemek uğruna çekilecek her acıya razı oluşu güçlü biçimde hissettiriyor. Karların erimesine rağmen baharın gelmemesi ve keklik öten dereden artık su akmaması, ayrılıkla birlikte tabiatın da canlılığını kaybettiği duygusunu taşıyor. “Sensiz geçen ömür bin yıldan beter” dizesi, zamanın sevgilinin yokluğunda nasıl ağırlaştığını yalın ve etkileyici biçimde özetliyor. Finalde sazının telinde sızlayacak feryadını bırakan garip bülbül ise divane âşığın hem yalnızlığını hem de bitmeyen sevdasını güzelce tamamlıyor.

Şairi kutluyorum, kalbi selamlarımla.