Dönüyor bana bir fasıl
Kemiklerini saymaya
Gün ağardı üstüme gece
Binbir selam artıyor tepemde
Yol gibi bir ışık kafesimden nereye
Sır gidiverir tâ nereye
Uçurum kapılarda vaveylâ kilidiyle
Hüsran üstüme buruk buruk
Nasılsın
Bir bana yara eğiliyor üstümde
Yara ki
Eğilmişim serûvenlerde maviler
Ah
Gül dikendir ufkunda
Yatan bir elma/ya
Yaran bile ateş üstünde fıkrâ
Dönüyor bana fâsıl
Kemiklerini saymaya
Gönlüm bir uzun diş kıranına safi değil amma
Dertler çökük bir hıçkırıkta
Feri kıştan gelme bir yazdı
Velveleye ölmek üşütür zarında
Ter dökerken bulutlara
Denize yâr yarındır
Gizem sur yadındır
Belki de
Marın mırın kırındır
Elbet bir şarkı okunur selvi bir çiçek gibi
Lokumlar dağıtır
Şiirler nağmesiz ve de kibirsiz
San ki bir elmaya yatmak suç olsun
Düğmeye burkulmak kılıç
Öyküsü bir diken aflazına
Faal fiilken
Mana derinken gönülgâhında
Mum tahrik olur
Mizah mizanda eriyen
Çürüyen bir kırıntı olsaydı
Ellerim ayaklarım sobe
Bir annenin biriktirdiği paralar
Südyenlerde kardeşliğe elvedâ iken
Hangi bela kondurur eşiğimi
Hangi çay yasaklı gelir
Utan diye bir armudu mu sayıklasaydım
Artık
Eksik bir kalleş türkü arkasında....


Can avlanırken kimbilir
Casuslar kumanda/n arkası kesik kesik rüyalarda
Çocuk kalmak ne garip
Adamlık bir devlet gibi görünürken


Gezgin imgeler...