0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
12
Okunma
Dünyaya meydan okurdum tek başıma,
Rüzgâra göğüs gerer, ateşe yürürdüm.
Bir kurşundan sakınmazdım gözümü,
Bir tek senin tek bir lafından büküldüm...
Dağ gibi adam derlerdi arkamdan,
Yıkılmaz, geçilmez bir kale gibi.
Oysa gece çöktü mü odama sessizce,
Bir çocuk gibi titrerdi içimdeki can.
Sokakta kuralları ben yazardım,
Korku nedir bilmezdi bu hırçın yürek.
Ama ne zaman senin adın geçse bir yerde,
Tiz bir çığlık kopardı içimde çaresizce.
Korkusuz bir efe gibi dövüşürken hayatla,
Bir tek senin aşkında kaldım silahsız.
Meğer en büyük korkak benmişim bu elde,
Seni kaybetmekten korkan, yapayalnız...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
