0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
35
Okunma
Düştü bu ömrün uçağı bir gece,
Sessizce çakıldı yalnızlık dağına.
Ne bir imdat çağrısı yükseldi göğe,
Ne bir el uzandı yangın ortasına...
Şimdi gelsinler, arasınlar küllerimi,
Çıkarsınlar o çelikten göğsümü.
Açsınlar içindeki o gizli bandı,
Dinlesinler bir bir son nefesimi.
O kara kutuda saklıdır her darbe,
Hangi dost sırtımdan vurdu, hangi yar yaktı.
Kaç defa türbülansa girdi bu yürek,
Kaç defa irtifa kaybetti sevda...
Dışarıdan bakıp da "yıkılmaz" diyenler,
Dinlesin o çığlığı, utansın felek!
Geriye ne bir enkaz kaldı bu elden,
Ne de saklanacak tek bir gerçek...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
