KIZIL GÜL
​Tarihlerden süzülen, sensin tek şeref yolum;
Hilalinin mührüne, hâlis ferman olayım.
Şafakların gururu, ey şanlı kızıl gülüm;
Ayına, yıldızına, canla kurban olayım.

​Bu ay yıldız, bu millet, benim ebedi derdim;
Uğruna can vermekten, kaçınmaz hiçbir ferdim.
Gök kubbeyi yıkmazsam, başlarına namerdim;
Sana kem göz bakana, dar-ı zindan olayım.

​Sarsılmaz bu imanla, bin ölür bin doğarım;
Hainin emelini, sinesinde boğarım.
And olsun ki göklere, fırtınayla yağarım;
Gayri milli olana, coşkun tufan olayım.

​Cenk tutarken yiğitler, arşa değer sesimiz;
Al sancağa bürünmek, bizim son nefesimiz.
Şühedanın izidir, ebedi adresimiz;
O mübarek sofrada, vakti mihman olayım.

​Gölgende bereketli, başaklar boy veriyor;
Uluğ Türk’ün ruhuyla, asalet soy veriyor.
Senin için koşanlar, canından pay veriyor;
Dalgalandığın burçta, muhkem kal’an olayım.

​Seninle payidardır, şanı yüce devletim;
Sende bulur anlamı, en aziz hürriyetim.
Feda olsun yoluna, cümle mülküm servetim;
Sen yeter ki dalgalan, sonsuz seman olayım.

​Oğuz’un ocağından, doğmuştur yıldızımız;
Fatihlerden emanet, bizim alın yazımız.
Bayraksızlar ne bilsin, şehadettir hazzımız;
Şavkın düşsün kanıma, aşkla mestan olayım.
Sonsuzluğa kazınan, ölmez destan olayım.

GÜLCAN ŞAHİN