Merhaba; İsmail Hocam,

Şiirinizi okurken Kışla Bahçesi’ni yalnızca bir mekân olarak değil, Andırın’ın hafızası, nefesi ve gönül durağı olarak hissettim. “Andırın’ın kalbi Kışla Bahçesi” dizesinin her bentte yeniden yankılanması da bu duyguyu güzelce pekiştirmiş.

Asırlık çınarların gölgesinden yayla rüzgârına, pınarın serin suyundan sazın ve sözün sıcaklığına kadar Andırın’ın tabiatını ve insanını içten bir tablo gibi şiire taşımışsınız. Hece ölçüsünün ve tekrarların verdiği türkü tadı da şiire ayrı bir güzellik katmış.

Özellikle “Uğramadan geçme hele yaz ayı” diyerek okuru da bu güzel gönül durağına davet etmeniz çok hoş. Şiiri okurken insanın içinden gerçekten bir çınarın gölgesine oturup soğuk bir pınar suyu içmek, ardından koyu bir sohbete katılmak geliyor.

Memleket sevgisinin tabiat sevgisiyle buluştuğu, sade ve samimi bir şiir olmuş.

Kaleminiz daim, ilhamınız bol olsun Hocam.
Kışla Bahçesi’nin çınarları gibi köklü, pınarları gibi berrak dizeleriniz eksilmesin.
Selam ve saygılarımla 🌹

Eline emeğine hisseden yüreğinize sağlık değerli üstadım. Kaleminiz hiç susmasın Andırına dair harika bir güzelleme olmuş tebrikler Nicelerine diyor esenlikler diliyorum.
Sağlıcakla ve de dostça hep şiirde kalın diyorum.
Sonsuz selamlarımla.