MİLLİ MÜCADELE DESTANI
Bir millet düşün…
Yorgun, suskun,
Toprağı işgal altında,
Ocaklarında ağıt,
Gözlerinde yaş,
Şehit düşmüş nice baş vardı…

Anadolu paramparça, paylaşılmış topraklar,
Kışlalar boşaltılmış, indirilmiş bayraklar,
“Bitti” diyen hain çoktu karanlıkta,
Ama Anadolu’nun bağrında
Hâlâ tüten ocaklar vardı.
Kimi yiğitlerin yüreğinde,
Köz gibi saklanan bir umut vardı…

Ve bir sabah
Karadeniz’in hırçın dalgalarını yara yara
Bir adam çıktı Samsun’a…
Sessizdi belki,
Ama taşıdığı inanç
Bir milletin yeniden doğuşuydu.
O Mustafa Kemal Atatürk’tü…
Yalnız değildi aslında;
Arkasında yetim çocukların duası,
Cepheye mermi taşıyan anaların gözyaşı,
Kefensiz yatan yiğitlerin hatırası vardı…

Köylerde ekmek yoktu,
Ayakta çarık, sırtta elbise yoktu,
Ama ümitsizliğe düşmek de yoktu,
Vatandan vazgeçmek de yoktu!
Kağnılar yürüdü geceler boyunca,
İnce elleriyle cephane taşıdı kadınlar.
Soğukta donan bebekler,
Bir yorganın altında değil,
Bağımsızlık düşüyle ısındılar.
İçlerinde yanan volkanlar vardı…

Sakarya’da toprağın rengi değişti…
Kanla yoğruldu vatan.
“Ya istiklal ya ölüm!” diye yükseldi sesler,
Dağlardan ovalara,
Camilerden meydanlara taştı hisler,
Yüreklerde hürriyet vardı…

Düşman sanıyordu ki
Aç bırakılan bir millet diz çöker.
Oysa Türk milleti
Aç kalırdı, ölürdü
Ama esir yaşamazdı!
Çünkü ruhunda özgürlük vardı…

Her kurşun bir ant oldu,
Her şehit bir bayrak…
Ve her anne
Oğlunu gözyaşıyla değil,
Dualarla uğurladı cepheye.
Sonra bir sabah…
Ufukta zaferin güneşi doğdu.
Anadolu’da aydınlık vardı…

Dumlupınar’da yankılandı özgürlüğün sesi,
İzmir’de denize döküldü esaret.
Yıllarca zincir vurulmak istenen bir millet
Ayağa kalktı yeniden!
Bayraklar göğe yükseldi,
Çocuklar ilk kez güldü.
Anadolu’nun yorgun toprağı
Zafer türküsü söyledi o gün.
Dillerde bitmez destanlar vardı…

Çünkü bu zafer
Sadece silahla kazanılmadı;
İnançla, sabırla, fedakârlıkla kazanıldı.
Bir millet küllerinden doğdu.
Cumhuriyet kuruldu,
Anadolu’da Atatürk vardı…

Ve bugün hâlâ
Her 19 Mayıs sabahında,
Her 29 Ekim coşkusunda,
Her İstiklal Marşı okunurken
O mücadele yeniden atar kalplerimizde.
Çünkü kalplerimizde yatanlar vardı…

Ey Türk gençliği!
Şehitlerin canıyla
Gazilerin kanıyla
Anaların, çocukların duasıyla
Atatürk’ün sonsuz inancıyla
Alınan bu topraklar sana emanet…
Çünkü bu vatan
Kolay kazanılmadı.
Türk milletin bağımsızlık destanı
Dünyaya umut olacak kadar, büyük yazıldı.
Çünkü senin kahraman ataların vardı…
Çünkü Mustafa Kemal Atatürk vardı…

Şiir: İsmail SAĞIR