Gözlerimde bir hasret, yüreğimde derin sızı,
Gökyüzünden süzülür gönlüme aşk yıldızı.
Karanlık gecelerden hiç sormadım gündüzü,
Yemin ettim, yemini bozamadım korkumdan.

Derdimi satırlara döktüm, sığmadı güne,
Yazdıklarım ulaşır beş yüze ve de bine.
Umudumu bağladım yalnızlığıma yine,
Aşka yapılan zulmü ezemedim korkumdan.

Yollarına kul oldum, yürüdüm adım adım,
Senden gelen çileyi yüreğime bağladım.
Adını fısıldarken sessiz sessiz ağladım,
Aşkından öte bir yol çizemedim korkumdan.

Mazimden süzülüyor anıların gölgesi,
Sessizliğe gömüldü feryadımın her sesi.
Aşkın yükü altında tükettim bu nefesi,
Taşıdığım bu yükü sezemedim korkumdan.

Yıllar gelip geçse de sönmez içimdeki kor,
Sen olmadan yaşamak ölümden daha da zor.
Gönül kapımı çalan yalnızlığa bir sor,
Kendi dertlerimi de yazamadım korkumdan.

Tek avunduğum yırtık resmin kaldı elimde,
Kalpten atamadığım ismin hâlâ dilimde.
Vuslata ermek için kalmadı ki hâlimde,
Şu feleğin çarkını bozamadım korkumdan.

Madem ki suç sayıldı bu garibin sevdası,
Öyleyse kır kalemi, bitsin derdin nidası.
Gayretli’nin değil ki kader ile davası,
Ömrümce mutlu mesut gezemedim korkumdan.

İZZET GAYRETLİ
T.R. 03.08.1999