Madem gidecektin gece yarısı,
Sineme hançeri vur da öyle git.
İyi olmaz gayrı sinem yarası,
Bari kalemimi kır da öyle git.

Gözümü kırpmadan içerim zehir.
Dar geliyor artık ruhuma bu şehir.
Didelerim durmaz, oluyor nehir.
Kanlı akan yaşı gör de öyle git.

Gönül bahçem viran, sararıp soldu.
Yüreğimiz taştı, deryamız doldu.
Gitmek miydi çare, söyle, ne oldu?
Perişan hâlimi sor da öyle git.

Ne bir selam bıraktın ne bir teselli,
Beni öldürecek bu dert besbelli.
Gözümün feryadı yaşından belli;
Önüme bir tuzak kur da öyle git.

Aşkın ateşini bağrımda yaktın,
Beni bir meçhulün ipine taktın.
Giderken arkana dönüp de baktın;
İçimde ne varsa der de öyle git.

Böyle mi olacaktı yolun sonu?
Kime anlatsam, bilinmez bu konu.
Gayretli istemez şöhreti, şanı;
Cesedim toprağa ver de öyle git.

İzzet Gayretli