Yürüyorum işte anlamı var mıdır bilmeden
Az ilerideki manzara korkunç, say ki cehennemdem
Yine bir tekme savruldu gözlerimin önünde
Oysa zavallı sokak kedisiydi bu, midesinin derdinde
Kaygılarım artıyor durdurabilmek ne mümkün
Bilmem ki bu gecede biter ve doğar mı gün?

İstiyorum ki güneş açsın bahta doğar gibi
Gecenin zifirisindeki gölgem büyüsün de büyüsün
Bırakmasın güne değin zerresini çirkinliklerin
Şafakla beraber tüm güzellikler gönülleri süslesin.

Yok buralarda horoz sesi de ne de köpeğin havlayışı
Yorgun düşmüş ayaklara mola içindir bank arayışı
İn cin top oynuyor koca kentin caddelerinde, sessizlik
Biraz biraz gidiyor üzerimden sabaha doğru tedirginlik.

Saatler kaçı gösteriyor bilmiyorum, kulağım seste
Derince sükuneti yırtıyor ezan sesi, mahurdur beste
Bambaşka bir âlemdeyim sanki, aralanıyor perde
Kalkıyorum ağır ağır yerimden kulağımda musiki
Bir başka hissettiren şeymiş, ezanın ta kendisi.

Nereye gideceğim kararsızlığındayım, ortalık izbe
Tenhalarında dolaşırken cadde, sokak koca şehirde
Bir ben miyim öylesine melankolik, düşmüşüm yola
Birer ikişer yanan lambaları fark ediyorum
Bir sesleniş düşüyor sıcacık, sabahı şerifleriniz hayrola.

Tanıyor gibiyim ve fakat ismi hala muamma,
Geç saatlerden sabaha kadarki uykusuzluklardan
Henüz pek çoğu uyuyorken gelendi ekmek aracı
Nizami vaziyette dizmekteydi getirdiklerini, hızla
Kokusu ötelerden iştah kabartan ekmekleri dolaba.

Ve kalan bir ya da iki saatti, tan yeri ağaracak
Bana da bir uğraş vardı elbet, mesaim başlayacak
Daha çatal kaşık sesleri gelmeden dönmeliydim eve
Yine sıra dışı bir tahlildi, zifirisinde yaşadığım gece.

Bir umutla yaslanıyorum günün yükselişine
Şerleri def edebilecek mi gece büyüyen gölge
Kendi namıma ölçüyü koyuyorum güzellik adına
Darısı olsun istiyorum her kulun muradına.

Sıra dışı anlarda demleniyor belki de hayatımız
Bilmem güzelliklerden de feyz verir mi yarına bahtımız
Rutinlerden sıyrılmak büyük farkındalıktı biliyorum
Onca karanlığa son verecek bir mumdur anlıyorum.

Sanki bir masala benziyor keşmekeş hayatımız
Onu bir düzene sokacak şey elbette ahlakımız
Onunla solunan havada zihin, yürek saf ve pak
Muhalifler yüzünden değil mi, şu hayat tepe taklak.

Oğuzhan KÜLTE