Dertliyi uzaktan görür biliriz,
Herkesten farklı iç çekişimiz var.
Hakk’a tevekkülü sürur biliriz,
Öyle melül, mahzun bakışımız var.

Cemâlin sarısı değil veremden,
Yaralarımız var dosttan, yarenden.
Allah razı olsun merhem sürenden,
Yürekte kaç tane dikişimiz var?

Koymadık dünyayı gönül tahtına,
Ne çıkarsa kabul kulun bahtına.
Kâlû Belâ’daki sözün ahdine,
Dâim Hak’tan yana akışımız var.

Hamdülillâh kula akıl verene,
Bizi kulluğuna lâyık görene.
Bakan anlamıyor hâlden görene,
Cihat meydanında çok işimiz var.

El ele, kol kola, gönül gönüle
Verince tükenir bu dert, bu çile.
Muhabbet duyulmaz gardaş yâdele,
Dost bağına reyhan ekişimiz var.

Bizim memleketin gülü başkadır,
Rahmeti başkadır, yeli başkadır.
Sağlarla bir tutma, ölü başkadır,
Huzurda edeple çöküşümüz var.

Uzun bir yoldayız, menzil karanlık,
Kâh günlük güneşlik, gâhi dumanlık.
Bir yerden bir yere geçiş bir anlık,
Dünyadan ukbaya çıkışımız var.

Her nefes sayılı, kıymetini bil;
Affetmek erdemdir, kalpten kini sil.
Üstünlük para pul, zenginlik değil;
İman çerağını yakışımız var.

Nûrfânî, çok sözün çoktur hatası,
Şeytandır bilesin kibrin atası.
Yola gelmez amma yere batası,
Nefsin bileğini büküşümüz var.

Nuriye Akyol
18/8/2026

Görsel alıntıdır.