Ey can, gençliğine fazla güvenme;
Dünya sandığından hızlı dönüyor.
Yönünü belirle, her yana dönme;
Kuşlar bile sağlam dala konuyor.

Çıkar savaşları sarmış dünyayı,
Kabil’in elinde Habil’in payı.
Nefse hizmet eder olmuş beş duyu;
Gökten rahmet değil, belâ iniyor.

Kimlerin acıyla yanıyor canı?
Duymuyor, görmüyor insan insanı.
Gönül, arzuların anavatanı;
Nefsi doyurursan ruhu yeniyor.

Aldanma şeytanın sunduğu yeme,
Yılanlar güvenir dildeki sem’e.
"Bana dokunmayan yaşasın" deme;
Kurunun yanında yaş da yanıyor.

Dünyanın çilesi, meşgalesi bol;
Yeter ki "Allah" de, bulunur bir yol.
Kovulsan da dokuz köyden, doğru ol;
Yalancının mumu çabuk sönüyor.

Haydin kurtuluşa, haydin felâha!
Dönüş sonsuzluğa, dönüş Allah’a.
Her uykuya dalan çıkmaz sabaha;
Zamanı savuran rüzgâr diniyor.

Kuruyan yaprağın dökülmesi hak,
Yeşili, goncayı ayırmaz toprak.
Nûrfânî’m, dünyayı dünyada bırak;
Ecel burağına can tek biniyor.

Nuriye Akyol
4/8/2026