Vakti mi olur sevmenin?
Olur mu hiç?

İnsan bir günün sonunda da sever.
Bir yolun sonunda da.
Daha da ötesi...
bir ömrün sonunda da düşebilir ateşe.

Gençlikte değil illa.
Saçlara ak düştüğünde de.
Eller titrediğinde de.
"Artık geç" dediklerinde de.

Çünkü sevda yaşa bakmaz.
Takvime bakmaz.
"Zamanı geçti" demez.

Sadece güneşli olunca güzel değildir hayat.
Yağmurda da güzeldir.
Islanırsın ama arınırsın.
Rüzgarda da güzeldir.
Savurur ama kökünü sağlamlaştırır.
Hazanda da güzeldir.
Döker ama toprağı besler.

Gül varken bahar güzeldir de,
kuru dalda bekleyen tomurcuk daha kıymetli değil midir?

İnsan da öyle.
Her mevsimde sevilir.
Her yaşta yanılır.
Her sonunda başlanır.

O yüzden saklama kendini.
"Geçti" deme.
"Olur mu" deme.

Kalbin atıyorsa,
hâlâ birine ısınabiliyorsa,
hâlâ bir gözde kaybolabiliyorsa...
vakit odur.

Dinçer Dayı