0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma
KÜL OLDUM
Ateştim, tutuştum, yandım, kül oldum.
Küldüm, söndüm, rüzgârlarla savruldum.
Bir yârin nârında âb-ı hayât buldum,
Buldum da ben onda yeniden kor oldum.
Yanmakla geçmiyormuş meğer aşk acısı,
Yer etmiş sinemde, dinmiyor sızısı.
Yâr, yanmışım; kalbimde visâlin resmi asılı,
Senden gayrı olmadı ömrümün hâsılı.
Aşkın düştü geceme rahmet misâli,
Gözlerinde buldum sanki cennetin hânesini.
Can dedi, cânân dedi; hep adını zikretti,
Kandil gibi yandı gül yüzünün cemâli.
Vuslat için çektim ömrümce bin cefa,
Meğer sende yokmuş ahde vefa.
Yanarım bu aşkla, bulunmaz bir çâre. Yandıkça yandı bu yürek, teslim oldu yâre.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
